Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳо:
- Асбoт: ҷамъи "сибт", ки ба фарзандони Яъқуб (алайҳис-салом) ва авлоди онҳо ишора мекунад — яъне дувоздаҳ қабилаи Бани Исроил.
- Ҳуда: пайравони дини яҳудӣ.
- Насоро: пайравони дини насронӣ (масеҳӣ).
- Катама: пинҳон кард, пӯшида нигоҳ дошт.
- Шаҳодатан: гувоҳӣ, яъне дониши дурусте, ки одам аз ҷониби Худо дорад.
- Тафсири оят:
Оё шумо — эй аҳли китоб — мегӯед, ки Иброҳим, Исмоил, Исҳоқ, Яъқуб ва сибтҳо (яъне пайғамбарони аз авлоди Яъқуб, ки дар қабилаҳои дувоздаҳгонаи Бани Исроил буданд) яҳудӣ ё насронӣ буданд? Ин суханест бардурӯғ, зеро ҳамаи онҳо пеш аз нозил шудани Таврот ва Инҷил зиндагӣ кардаву вафот ёфтаанд. Пас чӣ гуна метавонанд пайрави он китобҳое бошанд, ки баъд аз онҳо омадаанд?
Эй Паёмбар, ба онҳо бигӯ: «Оё шумо беҳтар медонед ё Худо?» Худованд дар Қуръон хабар додааст, ки Иброҳим ва фарзандони ӯ ҳаниф — яъне мусулмон — буданд, на яҳудӣ ва на насронӣ. Агар онҳо даъво кунанд, ки ин пайғамбарон бар дини онҳо буданд, пас дурӯғ мегӯянд ва бар Худо ва пайғамбаронаш туҳмат мебанданд.
Сипас Худованд мефармояд: касе ситамкортар аз он кас нест, ки гувоҳии дурусти назди худ аз ҷониби Худоро пинҳон мекунад. Ин ишора ба аҳли китоб аст, ки дар китобҳои осмонии худ дида буданд, ки Иброҳим ва фарзандони ӯ мусулмон буданд ва ҳамчунин нишонаҳои пайғамбарии Муҳаммад (с) навишта шуда буд, аммо онро пинҳон карданд. Ва Худо аз он чи шумо мекунед, ғофил нест — ӯ ҳамаи аъмоли шуморо медонад ва шуморо ба он ҷазо хоҳад дод.
- Фоидаҳои ин оят:
- Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати дини Иброҳим (алайҳис-салом) ислом буд — тавҳид ва итоат ба Худои ягона, на яҳудӣ ва на насронӣ. Ин боиси ифтихори мусулмонон аст, ки пайрави роҳи ҳақиқии пайғамбарони бузург ҳастанд.
- Худованд огоҳ мекунад, ки пинҳон кардани ҳақиқат ва гувоҳии дуруст аз ҷониби Худо ситами бузург аст. Ин даъват ба ростқавлӣ ва ошкоро гуфтани ҳақ аст.
- Оят ба мо меомӯзад, ки ҳақиқатро танҳо Худо беҳтар медонад ва мо бояд ба хабарҳои ӯ бовар кунем, на ба гуфтаҳои беасоси одамон.
- Худованд ғофил нест — ҳамаи аъмоли мо дар назди ӯ сабт аст. Ин боиси он мешавад, ки мо ҳамеша некӣ кунем ва аз бадӣ парҳез кунем.
- Ин оят муҳаббати моро ба Қуръон зиёд мекунад, зеро он ҳақиқатро равшан баён мекунад ва моро аз гумроҳӣ наҷот медиҳад.
📜 Оят 138-142 — Сураи Аль-Бакара
Тарҷума — Аль-Бакара 140
Сураи Аль-Бакара Оят 140 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё мегӯед, ки Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва сибтҳо…Сураи Оят 140/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 138–142. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Бакара
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


