Аль-Бакара сүрәсе — Аять 147

Сүзләр аңлатмасы:

• الْحَقُّ — хак, дөрес, шиксез булган нәрсә.
• مِن رَّبِّكَ — Раббыңнан (Аллаһыңнан) килгән.
• فَلَا تَكُونَنَّ — булма, булырга тиеш түгелсең (ныкытма белән әйтелгән).
• الْمُمْتَرِينَ — шикләнүчеләр, шөбһәләнүчеләр.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Сиңа Раббыңнан иңдерелгән бу хак — ул дөреслекнең үзе, аның эчендә бернинди шик-шөбһә юк. Ул — Аллаһының сүзе, һәрнәрсәне белүче һәм ишетүче Ходайның вахие. Шуңа күрә син бу хакта шикләнүчеләрдән булма. Бу әмер, гәрчә Пәйгамбәргә (с.г.в.) юнәлдерелсә дә, аның өммәтенә дә кагыла: һәр мөселманга Аллаһының вәгъдәләре, аятьләре һәм хөкемнәре хак икәнлегенә ышану һәм шикләнүдән саклану фарыз. Бу аять элеккеге аятьләрдә әйтелгән кыйбла үзгәрү, Бәйтүл-Харамга юнәлү кебек мәсьәләләрдә дә хакның Раббыңнан икәнлеген раслый. Кем дә кем бу хакта шикләнсә, ул Аллаһының кодрәтен һәм хикмәтен аңламаган булыр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Ислам диненең һәр өлеше — акыйдә, гыйбадәт, хөкемнәр — барысы да Аллаһы тарафыннан иңдерелгән хак, аларда кимчелек яки хата юк.
2. Мөэмин кеше һәрвакыт ышанычлы булырга тиеш, аның күңелендә Аллаһының сүзләренә карата шик-шөбһәгә урын булырга ярамый.
3. Бу аять мөселманнарны Коръәнне һәм аның хөкемнәрен тирәнтен өйрәнергә һәм аларга нык ышанырга өнди, чөнки хак белән батыл арасын аерырга белем генә ярдәм итә.
4. Аллаһының рәсүленә (с.г.в.) карата бу әмер — аның өммәтенә мәрхәмәт, чөнки аларга шикләнүдән саклану юлы күрсәтелгән.