سورت بقره — آیت 147

1. د کلمو معناوې:

• الْحَقُّ: ریښتیني او ثابت شی، هغه خبره چې له هر ډول شک او تردد څخه پاکه وي.
• مِن رَّبِّكَ: ستا له رب (پالونکي) څخه.
• الْمُمْتَرِينَ: هغه کسان چې شک کوي، په یوه خبره کې تردد او ځنډ کوي.

1. د آیت تفسیر:

دا چې تا ته (اې نبي!) د الله له لوري راغلی دی، هغه حق دی، یعنې ریښتیني او ثابت حقیقت دی، نه په کې هېڅ شک او تردد شته او نه په کې هېڅ کمي او کسرتوب. دا خبره د الله له لوري ده، نو ته له هغو کسانو مه کېږه چې په دې کې شک کوي او تردد کوي.

دا آیت که څه هم په ظاهره د رسول الله ﷺ سره خطاب دی، خو په حقیقت کې د امت ټولو خلکو ته لارښوونه ده چې د الله په دین او د هغه په رسول کې باید هېڅ شک ونه کړي. ځکه چې دا دین حق دی، د الله له لوري راغلی دی، او هر څوک چې په دې کې شک وکړي، نو هغه د حق له لارې ګمراه شوی دی.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آیت مومنانو ته د یقین او باور پیغام ورکوي چې د الله په دین کې باید هېڅ شک او تردد ونه کړي، ځکه چې دا دین د الله له لوري راغلی دی.
• په دې آیت کې د قرآن کریم د حقانیت ثبوت دی، چې دا کتاب د الله له لوري راغلی او په کې هېڅ شک نشته.
• دا آیت مومنانو ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې که څه هم د دښمنانو لوري ته ډېرې هڅې کوي چې د دین په اړه شکونه پیدا کړي، خو مومن باید په خپل یقین کې کلک او ثابت قدم وي.
• له دې آیت څخه دا هم معلومېږي چې په دین کې شک او تردد یوه ستره نیمګړتیا ده، او مومن باید له دې څخه ځان وساتي او د یقین په لاره ولاړ وي.