Sure Bakara — Ayet 147

Kelime Anlamları:

• el-Hakk: Kesin doğru, gerçek olan, şüpheye yer bırakmayan sabit gerçek.
• min Rabbike: Rabbinden, senin Rabbin tarafından.
• lâ tekûnenne: Sakın olma, asla olma.
• el-mümterîn: Şüphe edenler, tereddüt içinde olanlar, kararsızlar.

Tefsir:

Ey Nebî! Sana Rabbinden indirilen bu Kur'an, kesin olan gerçeğin ta kendisidir. O, hiçbir şüphe ve tereddüt kabul etmeyen, apaçık bir hakikattir. Bu hakikat; Allah'ın birliğinden, peygamberlik müessesesinden, ölümden sonra dirilişten ve hesap gününden haber veren her şeyi kuşatır. Bu sebeple sakın bu gerçekler hakkında şüpheye düşenlerden, tereddüt içinde olanlardan olma!

Bu hitap, doğrudan Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) yönelmiş olsa da, asıl maksadı ümmetine ders vermektir. Çünkü Peygamberimiz, Allah'ın kendisine indirdiği her şeyden tam bir kesinlikle emindi ve asla şüphe duymazdı. Bu ifade, ümmetine şunu öğretmektedir: Ey müminler! Rabbinizden size ulaşan bu din, tartışmasız bir gerçektir. Onun hakkında kalbinize hiçbir şüphe, hiçbir vesvese girmesin. İmanınız, delillere dayanan sağlam bir iman olsun; körü körüne değil, bilinçli ve kesin bir tasdikle bağlanın.

Bu ayet, müminin gönlüne güven ve sükûnet aşılar. Çünkü biliriz ki bizim inandığımız, göklerin ve yerin Yaratıcısı olan Rabbimizden gelmiştir. O'nun sözü, en doğru sözdür; O'nun haberi, en sadık haberdir. Öyleyse bu hakikate sarılan kimse, asla kaybolmaz; bu imanla yaşayan kalp, asla kararmaz. Şüphe, ancak kalbi zayıf olanların ve hakikatten uzaklaşanların hastalığıdır. Bizler ise, Rabbimizin kelâmına gönülden bağlanan, onu hayatına rehber edinen kullar olalım. Her sabah bu hakikatle uyanıp, her akşam bu hakikatle huzura erelim. Çünkü kurtuluş, ancak bu kesin iman ve teslimiyettedir.