سوره بقره — آیه 147

معانی کلمات:

• الْحَقُّ: راست و درست، چیزی که هیچ شائبهای در آن نباشد.
• مِن رَّبِّکَ: از جانب پروردگارت.
• الْمُمْتَرِینَ: شککنندگان، کسانی که در چیزی تردید و دودلی دارند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است، حقِ محض و راستین است؛ هیچ باطلی در آن راه ندارد و هیچ تردیدی در آن جایز نیست. پس هرگز از زمره کسانی مباش که در حقانیت آن شک و تردید میکنند. هرچند این خطاب به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) است، اما در حقیقت متوجه تمام امت اوست؛ یعنی همه مسلمانان باید به این حقیقت یقین کامل داشته باشند و از هرگونه تردید و دودلی در مورد قرآن و احکام آن بپرهیزند. این آیه در ادامه بحث قبلی درباره قبله و تغییر آن نازل شده است تا مؤمنان بدانند که فرمان خداوند در هر حال حق است، حتی اگر برخلاف میل و انتظار آنان باشد.

فواید و پیامهای آیه:

1. قرآن کریم و تمام دستورات آن، حقِ صرف و برگرفته از علم بیکران خداوند است؛ بنابراین باید با یقین کامل و بدون هیچ تردیدی از آن پیروی کرد.
2. مؤمن واقعی کسی است که در برابر فرمان خداوند تسلیم محض باشد و حتی اگر حکمتی برایش روشن نباشد، باز در آن شک نکند.
3. این آیه به ما میآموزد که تردید در دین، آفت ایمان است؛ پس باید با مطالعه، تفکر و دعا، یقین خود را نسبت به حقانیت اسلام و قرآن تقویت کنیم.
4. محبت به خداوند اقتضا میکند که سخن او را بدون چونوچرا بپذیریم و از هر آنچه باعث سستی ایمان و شک در دل میشود، دوری گزینیم.