سورت بقره — آیت 44

د معناوې:

• «الْبِرّ»: نېكي، طاعت، او هر هغه ښه كار چې الله يې خوښوي.
• «تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»: خپل ځانونه پرېږدئ، يعني خپل ځان ته په دې نېكۍ عمل نه كوئ.
• «تَتْلُونَ الْكِتَابَ»: تاسو تورات لوليئ.
• «أَفَلَا تَعْقِلُونَ»: نو ولې عقل نه كاروئ؟

تفسير:

اى بني اسرائيلو! تاسو خلكو ته د نېكۍ او طاعت امر كوئ، خو خپل ځانونه هېروئ چې پر همدې نېكيو عمل وكړئ! تاسو تورات لوليئ او په هغه كې د محمد صلی الله عليه وسلم نښې او صفتونه وينئ، خو بيا هم پر هغه ايمان نه راوړئ. تاسو خپل خپلوان او دوستان هڅوئ چې پر دين ثابت پاتې شي، خو پخپله له حق څخه مخ اړوئ. دا ډېره بدخويه او عجيبه خبره ده چې تاسو نورو ته د ښه كار نصيحت كوئ، خو خپل ځانونه ترې محروم ساتئ!

اى خلكو! دا خبره ډېره د افسوس ده چې يو عالم نورو ته د نېكۍ لار ښيي، خو پخپله پر هغې لار نه ګرځي. تاسو چې تورات لوليئ او په هغه كې د حق خبره پېژنئ، نو ولې عقل نه كاروئ؟ ولې حق نه منئ او پر هغه عمل نه كوئ؟ عقل به تاسو ته دا ووايي چې لومړى خپل ځان ته اصلاح وكړئ، بيا نورو ته نصيحت وكړئ. ځكه چې هغه څوك چې خپل ځان ته اصلاح نه كوي، د هغه خبره په نورو باندې اغېز نه كوي.

اى مسلمانانو! دا درس موږ ته راكوي چې موږ بايد لومړى خپل ځانونه په نېكيو سمبال كړو، بيا نورو ته يې دعوت وركړو. ځكه چې عمل بې قوله ښه دى، خو قول بې عمله ډېر بد دى. الله تعالی موږ ته په دې آيت كې دا ښوونه كوي چې د علم او عمل ترمنځ بايد توازن وي. هغه څوك چې نورو ته د ښه كار امر كوي، خو پخپله يې نه كوي، هغه د الله په نزد ډېر ناكاره دى. نو راځئ چې د دې آيت له لارې خپل ځانونه اصلاح كړو او د الله له عذاب څخه ووېرېږو، ځكه چې الله تعالی زموږ ټول عملونه لولي او پر هر څه خبر دى.