စူရာ အလ်-ဗကရ — အာယာသ် 44

1. ကမ္မဋ္ဌာန်းစကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်များ

• الْبِرّ (အလ်-ဗိရ်) — ကောင်းမှုကုသိုလ်၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုနှင့် နာခံမှုတည်းဟူသော ကောင်းသောအကျင့်များ။
• تَنسَوْنَ (တန်စဝူန) — မိမိတို့ကိုယ်ကို လျစ်လျူရှုကြသည်၊ မေ့လျော့ကြသည်။
• الْكِتَاب (အလ်-ကိတာဗ်) — ကျမ်းတော်၊ ဤနေရာတွင် တောင်ရာတ်ကျမ်းတော်ကို ဆိုလိုသည်။
• أَفَلَا تَعْقِلُونَ (အ-ဖလာ တအ်ကီလူန) — သင်တို့သည် မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ကြသလော၊ ပညာဉာဏ်ကို အသုံးမချကြသလော။

1. အာယသ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

ဤအာယသ်တော်သည် အစ္စရာအီလ်လူမျိုးတို့အနက် အထူးသဖြင့် ပညာရှင်များ၊ ကျမ်းတော်ကို ဖတ်ရွတ်သူများကို ရည်ညွှန်း၍ ဆုံးမသွန်သင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အခြားသူများကို ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုရန်၊ အီမာန်ယုံကြည်မှုကို လက်ခံရန် ဟောပြောဆုံးမကြသော်လည်း မိမိတို့ကိုယ်တိုင်မူ ထိုကောင်းမှုများကို မလိုက်နာဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို မေ့လျော့ထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် မုဟမ္မဒ် (ဆွ) ၏ နဗီတမန်တော်အဖြစ် ရောက်ရှိလာမှုကို သူတို့၏ တောင်ရာတ်ကျမ်းတော်တွင် အထင်အရှား ဖတ်ရွတ်သိရှိထားပါလျက်၊ ထိုကျမ်းတော်က ညွှန်ပြထားသော လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်နာရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို မတိုက်တွန်းဘဲ သူတစ်ပါးကိုသာ ဆုံးမနေကြခြင်းသည် အလွန်ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “သင်တို့သည် ပညာဉာဏ်ကို အသုံးမချကြသလော” ဟု ဆုံးမတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပညာဉာဏ်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချကြမည်ဆိုလျှင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဦးစွာ ပြုပြင်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ဆုံးမရမည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

1. ဤအာယသ်တော်မှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် အစ္စလာမ်ဘာသာနှင့် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်ကို ချစ်မြတ်နိုးစေသော သင်ခန်းစာများ

• ကိုယ်တိုင်လိုက်နာခြင်းသည် ဟောပြောခြင်းထက် ဦးစားပေးရမည်။ မိမိကိုယ်တိုင် မကျင့်သုံးဘဲ သူတစ်ပါးကို ဆုံးမခြင်းသည် အကျိုးမရှိဘဲ အပြစ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
• အစ္စလာမ်သည် ပညာဉာဏ်ကို အသုံးချရန်၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် အားပေးသော ဘာသာဖြစ်သည်။ ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်သည် လူသားတို့အား မိမိတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို အသုံးပြု၍ အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။
• ကုရ်အာန်ကျမ်းတော