Sure Bakara — Ayet 87

Kelime Anlamları:

• Kitab: Burada Hz. Musa'ya verilen Tevrat.
• Kaffeynâ: Ardından gönderdik, peş peşe takip ettirdik.
• Beyyinât: Apaçık deliller, mucizeler.
• Eyyednâ: Güçlendirdik, destekledik.
• Rûhu'l-Kudüs: Cebrail (a.s.).
• Hevâ: Nefsin arzusu, isteği.
• İstekbertüm: Büyüklendiniz, kibirlendiniz.

Tefsir:

Allah Teâlâ, bu âyet-i kerîmede İsrâiloğulları'na yaptığı büyük ihsanları hatırlatarak onları azarlamakta ve kalplerini yumuşatmak istemektedir. Buyuruyor ki: "Andolsun ki biz Mûsâ'ya Kitab'ı (Tevrat'ı) verdik." Evet, O, ümmetine hidayet rehberi olarak gönderilen büyük bir peygamberdi ve kendisine, insanları karanlıklardan aydınlığa çıkaran yüce bir kitap verilmişti. Sonra onun ardından da peygamberler gönderdik; onlar da aynı daveti, aynı tevhidi tebliğ ettiler. Bu, Allah'ın rahmetinin ve lütfunun kesintisiz devam ettiğini gösterir.

Sonra Allah, Hz. İsa'ya verdiği nimetleri zikreder: "Meryem oğlu İsa'ya da apaçık deliller verdik." O, doğuştan kör olanı, alaca hastalığına yakalananı Allah'ın izniyle iyileştiriyor, ölüleri diriltiyordu. Bunlar, onun gerçekten Allah'ın elçisi olduğunu ispat eden olağanüstü mucizelerdi. Ve onu "Rûhu'l-Kudüs" ile, yani Cebrail (a.s.) ile destekledik. Bu destek, onun tebliğinde sabit ve emin olmasını sağlıyordu.

İşte tüm bu nimetleri hatırlattıktan sonra Allah, onları şu ağır soruyla yüzleştiriyor: "Ne oluyor size? Size bir peygamber, nefislerinizin hoşlanmadığı bir hükümle geldiğinde büyüklük tasladınız, kibirlendiniz. Kimini yalanladınız, kimini de öldürdünüz!" Bu, onların hakikate karşı tutumlarını ortaya koyan şiddetli bir kınamadır. Onlar, peygamberlerin getirdiği mesajı, kendi arzu ve heveslerine uygun olup olmadığına göre değerlendiriyorlardı. Eğer mesaj, onların dünya menfaatlerine ve batıl inançlarına ters düşüyorsa, o peygamberi ya yalanlıyorlar ya da öldürüyorlardı. Hz. Zekeriya ve Hz. Yahya gibi peygamberleri şehit etmişler, Hz. İsa'yı da öldürmeye kalkışmışlardı.

Bu âyet, bizlere önemli bir ders vermektedir: Hakka teslim olmak, nefsin arzularını aşmakla mümkündür. İnsan, kendi hevesini ilah edinmemeli, Allah'ın gönderdiği her hükme, hoşuna gitse de gitmese de boyun eğmelidir. Peygamberlerin ve âlimlerin getirdiği hakikat, nefsimize ağır gelse bile, kurtuluşumuz ona uymaktadır. Kibir ve büyüklük taslamak, insanı helâke sürükleyen en büyük hastalıklardandır. Mümin, alçak gönüllü olmalı, hakkı kabul etmekte asla tereddüt etmemelidir. Unutmayalım ki, Allah'ın rahmeti, O'nun elçilerine iman eden ve onların getirdiklerini gönül hoşnutluğuyla kabul edenleredir.