Та Ха сүрөсү — Аят 109

1. Сөздөрдүн мааниси:

• يَوْمَئِذٍ — ошол күнү (кыямат күнү).
• الشَّفَاعَةُ — шапаат, б.а. бирөө үчүн кечирим суроо, ортомчулук кылуу.
• أَذِنَ — уруксат берди.
• الرَّحْمَٰنُ — Ар-Рахман, б.а. дүйнөдө жана акыретте бардык жаратылгандарга мээримдүү болгон Аллах.
• رَضِيَ لَهُ قَوْلًا — анын сөзүнө ыраазы болду (б.а. айткан ыйман сөзүн кабыл алды).

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ошол улуу кыямат күнү эч кимдин шапааты пайда бербейт. Бирөөнүн башка бирөө үчүн ортомчулук кылып, кечирим сурашы эч натыйжа бербейт. Бирок буга бир гана шарт менен жол берилет: Аллах Ар-Рахман өзү уруксат берген адам гана шапаат кыла алат. Ал эми шапаат кылынып жаткан адамдын айткан сөзүнө — б.а. анын ыйманына, «Ла илаха иллаллах» деген күбөлүгүнө — Аллах ыраазы болушу шарт. Демек, шапаат эч кимге жалпылама пайда бербейт; ал Аллахтын уруксаты менен гана, жана ыймандуу, ыкластуу пенделер үчүн гана болот. Бул аят Аллахтын бийлигинин чексиздигин жана Анын уруксатысыз эч нерсе болбой турганын ачык көрсөтөт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Кыямат күнүндө шапаат Аллахтын уруксатысыз болбой турганын билүү — бул Аллахтын кудуретинин чоңдугун жана Ага болгон моюн сунууну сездирет.
• Ыймандуу, ыкластуу адамдар үчүн шапаат деген үмүт бар экенин түшүнүү — бул адамды жакшылыкка, ыймандуулукка умтултурат.
• «Ла илаха иллаллах» деген сөздүн артыкчылыгы жана анын акыретте пайда берери — бул тоохиддин (Аллахтын жалгыздыгын моюн суунун) маанисин тереңдетет.
• Аллахтын ыраазылыгына жетүү үчүн чын ыкластан ибадат кылуу жана туура ишенимде болуу зарылдыгы — бул адамды диний жашоосун оңдоого чакырат.
• Бул аят ыймандуу адамга үмүт берип, Аллахтын мээримине жана адилеттигине ишенүүнү күчөтөт.