Sure Tâhâ — Ayet 109

Kelime Anlamları:

• Şefaat: Bir kimse için af ve mağfiret dileme, aracılık etme.
• İzin: Müsaade, izin verme.
• Rıza: Hoşnut olma, beğenme.
• Kavl: Söz, kelime-i tevhid.

Tefsir:

Kıyamet günü öyle bir gündür ki, o günün dehşeti ve azameti karşısında hiçbir kimsenin şefaati, hiçbir fayda sağlamayacaktır. O gün, dünyadaki gibi dostluklar, akrabalıklar, makam ve mevkiler asla söz sahibi değildir. Hiçbir peygamber, hiçbir veli, hiçbir melek, Allah’ın izni olmadan bir başkası için aracılık edemez.

Ancak Rahman olan Allah’ın şefaat etmesine izin verdiği kimseler şefaat edebilecektir. Bu izin, yalnızca Allah’ın razı olduğu, sözü ve ameli temiz olan mümin kullar içindir. Allah’ın rızasını kazanmış, hayatını iman ve salih amelle geçirmiş, “Lâ ilâhe illallah” diyerek tevhid inancıyla yaşamış ve bu söz üzere ölmüş kimseler, o gün şefaate nail olacaklardır.

Bu ayet bize çok önemli bir gerçeği hatırlatmaktadır: Kurtuluş, ne birilerinin aracılığıyla ne de dünyadaki bağlantılarladır. Kurtuluş, yalnızca Allah’ın rahmetine ve rızasına bağlıdır. O halde ey mümin! Bugün, o büyük gün için hazırlık yap. Dilini “Lâ ilâhe illallah” ile, kalbini ihlasla, hayatını salih amellerle süsle. Zira o gün, yalnızca Allah’ın razı olduğu söz ve ameller fayda verecektir. Rabbimizin rahmetinden ümitvar olalım, ama O’nun rızasını kazanmak için de gayret edelim. Unutma ki, Allah’ın izni ve rızası olmadan hiçbir şefaatçinin sözü geçmez; O’nun rızasını kazananlar ise en büyük kurtuluşa ererler.