Surja Ta Ha — Ajet 109

Kuptimet e fjalëve:

• Esh-shefâ'ah (الشَّفَاعَةُ): ndërmjetësimi për dikë, kërkimi i faljes ose i mirësisë për të tjerët.
• Adhine (أَذِنَ): lejoi, dha leje.
• Er-Rahmân (الرَّحْمَانُ): i Gjithëmëshirshmi, një prej emrave më të bukur të Allahut.
• Radiye (رَضِيَ): ishte i kënaqur, e pëlqeu.
• Kavlâ (قَوْلًا): fjalë, thënie.

Tefsiri i Ajetit:

Në atë Ditë të Madhe – Ditën e Kiametit – ndërmjetësimi nuk do t’i sjellë dobi askujt, sado i madh të jetë ai që ndërmjetëson, përveç atij që Allahu i Gjithëmëshirshëm i ka dhënë leje të ndërmjetësojë dhe për të cilin Ai është i kënaqur që fjala e tij të pranohet në ndërmjetësim. Ky ndërmjetësim nuk do të jetë për këdo, por vetëm për atë që Allahu e ka lejuar të ndërmjetësojë dhe për të cilin Ai është i kënaqur – e kjo është vetëm për besimtarin e sinqertë që e ka thënë fjalën e pastërtisë: "La ilahe illallah" (Nuk ka zot tjetër përveç Allahut). Pra, ndërmjetësimi në atë Ditë nuk është si ndërmjetësimet e kësaj bote, ku njerëzit ndërmjetësojnë njëri për tjetrin sipas dëshirës së tyre, por është tërësisht në dorën e Allahut – Ai lejon kë të dojë dhe e refuzon kë të dojë, dhe asnjë shpirt nuk mund të ndërmjetësojë pa lejen e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe e Ditës së Kiametit: Ky ajet na bën të kuptojmë se në atë Ditë të tmerrshme, asnjë fuqi dhe asnjë ndërmjetësim nuk ka vlerë, përveç me lejen e Allahut – kjo na mëson të mos i mbështetemi askujt tjetër përveç Tij dhe të kërkojmë ndihmë vetëm prej Tij.
2. Rëndësia e fjalës "La ilahe illallah": Ajeti na tregon se kushti për të përfituar nga ndërmjetësimi është besimi i sinqertë dhe fjala e pastërtisë – kjo na nxit ta ruajmë këtë fjalë në zemrat tona dhe ta dëshmojmë me vepra, jo vetëm me gojë.
3. Shpresa dhe frika: Ky ajet na mbush me shpresë për mëshirën e Allahut, sepse Ai ka lënë derën e ndërmjetësimit të hapur për besimtarët e sinqertë, por në të njëjtën kohë na mbush me frikë, sepse nuk e dimë nëse do të jemi prej atyre që Allahu do ta pranojë fjalën e tyre – prandaj duhet të përpiqemi vazhdimisht për të forcuar besimin dhe sinqeritetin tonë.
4. Drejtësia e Allahut: Ajeti tregon se Allahu nuk i pranon ndërmjetësimet padrejtësisht, por vetëm për ata që Ai e di se janë të denjë – kjo na mëson se Allahu është i Drejtë dhe nuk bën padrejtësi ndaj askujt.