Sura Taha — Aya 109

Maana ya maneno:

• Ash-Shafaa'ah (الشفاعة): Uombezi kwa ajili ya mtu mwingine ili apate manufaa au aepushwe na madhara.
• Adhina (أذن): Aliruhusu na akapa idhini.
• Radhiya lahu qawla (رضي له قولا): Akakubali na kuridhika na maneno yake, yaani ushahidi wake wa Imani (La ilaha illa Allah).

Ufafanuzi wa Aya:

Katika siku hiyo kuu (Siku ya Kiyama), uombezi hautafaa mtu yeyote kati ya viumbe, isipokuwa kwa yule ambaye Mwenyezi Mungu Mwingi wa Rehema amemruhusu kuombea, na akaridhika na maneno ya mwenye kuombewa, yaani amekuwa na Imani ya kweli kwa kusema "La ilaha illa Allah" kwa ukweli na ikhlas. Hivyo, uombezi hautakuwa wa kila mtu, bali ni kwa waumini waliotakasika na kukubalika kwao mbele ya Mwenyezi Mungu. Mwenyezi Mungu ndiye Mwenye mamlaka ya kutoa idhini ya uombezi, na hakuna mtu anayeweza kuombea mwingine isipokuwa kwa ruhusa yake, na hilo ni heshima kubwa kwa Manabii, Malaika, na waumini wema.

Faida za Aya:

1. Kuthibitisha ukubwa wa mamlaka ya Mwenyezi Mungu Siku ya Kiyama, kwamba hakuna uombezi unaofaa bila idhini yake, na hivyo inamfanya mtu awe na unyenyekevu mbele za Mwenyezi Mungu.
2. Kufundisha kwamba uombezi sio kwa kila mtu, bali ni kwa wale tu waliokuwa na Imani na ikhlas, na hivyo inamhimiza mtu kusafisha Imani yake na kuepuka ushirikina.
3. Kuthibitisha kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa Rehema, kwani amewapa waja wake waumini tumaini la uombezi kwa ruhusa yake, na hivyo inaongeza matumaini na upendo kwa Mwenyezi Mungu.
4. Kukumbusha umuhimu wa maneno ya Imani (La ilaha illa Allah) na kwamba yanapaswa kuambatana na matendo mema, ili yaweze kukubalika mbele ya Mwenyezi Mungu.
5. Kuimarisha imani kwamba Mwenyezi Mungu ndiye Mwenye kusimamia mambo yote, na kwamba hakuna mtu anayeweza kumwombea mwingine bila ruhusa yake, na hivyo inamfanya mtu amtegemee Mwenyezi Mungu pekee.