Sure Tâhâ — Ayet 112

Kelime Anlamları:

• Salihât: İyi ve güzel ameller, Allah’ın rızasına uygun işler.
• Zulm: Kişinin işlemediği bir günah yüzünden cezalandırılması veya günahlarının fazlasıyla hesaba katılması.
• Hadm: Kişinin hak ettiği sevabın eksiltilmesi, iyiliklerinden çalınması.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Yüce Allah’ın adaletinin ve rahmetinin en güzel müjdesini taşır. Kim iman ederek, kalbi Allah’a bağlı olduğu hâlde salih ameller işlerse — namaz, oruç, zekât, iyilik, doğruluk, insanlara faydalı olmak gibi — işte o kişi, kıyamet gününde hiçbir haksızlığa uğramaktan korkmasın. Çünkü Allah, kullarına asla zulmetmez. O, günahları fazlasıyla hesaba katmaz; işlenmeyen bir suçtan dolayı kimseyi cezalandırmaz. Aynı şekilde, kişinin yaptığı iyiliklerin sevabını da eksiltmez, hakkını asla çiğnemez. Bilakis, Allah’ın fazlı ve keremiyle iyilikleri kat kat artırır, günahları ise affetmeyi diler.

Bu ayet, müminlere hem güven hem de umut aşılar. Dünyada bazen iyiliklerin karşılıksız kaldığını, hatta iyilik yapanın zorluklarla karşılaştığını görürüz. Ancak bu ayet, asıl hesabın ve adaletin ahirette tecelli edeceğini, orada hiçbir haksızlığın yaşanmayacağını müjdeler. Öyleyse ey mümin! Sen yalnızca Allah için çalış, iyilik yapmaktan yılma. Çünkü senin Rabbin, en küçük bir iyiliği bile zayi etmez. O’nun adaleti, zerre kadar hakkını korur ve fazlasıyla mükâfatlandırır. Bu, iman edenler için en büyük teselli ve en güzel müjdedir. Allah’a güvenen ve O’nun yolunda yürüyen kimse, asla korku ve üzüntü içinde olmaz.