සූරා තාහා — ආයාත් 112

වචනවල අර්ථ:

• الظُّلْم: අයුක්තිය - තමා නොකළ පාපයකට දඬුවම් කිරීම හෝ තමාට අයත් අයිතියක් අහිමි කිරීම.
• الهَضْم: අඩු කිරීම - තමා කළ යහපත් ක්රියාවල ප්රතිඵලය අඩු කිරීම හෝ ඒවායේ විපාකය අඩු කිරීම.

අර්ථ නිරූපණය:

යම් පුද්ගලයෙක් තම දෙවියන් වහන්සේව විශ්වාස කරමින්, ඇදහිල්ලෙන් යුතුව යහපත් ක්රියාවන් සිදු කරන්නේ නම්, ඔහුට කිසිදු බියක් අවශ්ය නොවේ. එනම්, ඔහු නොකළ වැරදි සඳහා ඔහුට දඬුවම් කරනු ඇතැයි යන බියක් හෝ ඔහු කළ යහපත් ක්රියාවල විපාකය අඩු කරනු ඇතැයි යන බියක් ඔහුට අවශ්ය නොවේ. මක්නිසාද අල්ලාහ් (දෙවියන්) තම ඇදහිලිවන්ත සේවකයන්ට පූර්ණ අයුක්තියෙන් තොරව, ඔවුන්ගේ යහපත් ක්රියාවලට සම්පූර්ණ විපාකය ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වී ඇත. ඔහුගේ විපාකය කිසිදු ආකාරයකින් අඩු නොකරනු ලබන අතර, ඔහුට අයත් අයිතීන් කිසිවක් අහිමි නොකරනු ලැබේ. එබැවින් ඇදහිල්ල හා යහපත් ක්රියා ඒකාබද්ධ වූ විට, එය දෙවියන් වහන්සේගේ යුක්තිය හා කරුණාව යටතේ සම්පූර්ණ ආරක්ෂාවක් ලබා දෙයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. ඇදහිල්ල හා යහපත් ක්රියා අතර ඇති සම්බන්ධය ඉතා වැදගත්ය. ඇදහිල්ලෙන් තොරව යහපත් ක්රියා පිළිගනු නොලැබේ. එමෙන්ම ඇදහිල්ල පමණක් ප්රමාණවත් නොවේ; එය ක්රියාවෙන් ප්රකාශ විය යුතුය.
2. දෙවියන් වහන්සේගේ යුක්තිය පරිපූර්ණය. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, කිසිවෙකුගේ යහපත් ක්රියාවක විපාකය අඩු නොකරයි. මෙය ඇදහිලිවන්තයාට මහත් සැනසීමක් ගෙන දෙයි.
3. මෙම ආයතය ඇදහිලිවන්තයාට මනසේ සාමය හා ස්ථාවරත්වය ලබා දෙයි. ඔහු කරන යහපත් ක්රියාවල විපාකය ගැන සම්පූර්ණ විශ්වාසයකින් යුතුව කටයුතු කරයි.
4. මෙය මිනිසුන්ව යහපත් ක්රියා කිරීමට දිරිමත් කරයි. මන්ද යත්, ඔවුන්ගේ ක්රියාවලට පූර්ණ විපාකය ලැබෙනු ඇති බවට සහතිකයක් ඇත.
5. දෙවියන් වහන්සේගේ දයාව හා යුක්තිය පිළිබඳ මෙම සංකල්පය ඉස්ලාමයේ ඇදහිල්ලේ මූලික අංගයකි. එය මුස්ලිම්වරයාගේ ජීවිතයට මග පෙන්වීමක් වන අතර, ඔහුගේ සියලු කටයුතුවලදී ඔහුව ධර්මිෂ්ඨ මාර්ගයේ තබා ගනී.