Suurah Taa-Haa — Aayad 112

Macnaha Erayada:

• Dhulm: Caddaalad-darro lagu kordhiyo dembiyada qofka, ama lagu ciqaabo dembi uusan galin.
• Hadhm: Nusqaamin ama dhimista wanaagyada qofka, taasoo ah in laga yareeyo abaalmarintiisa.

Tafsiirka:

Qofkii sameeya camal wanaagsan oo suubban, isagoo ku sugan iimaan Eebbe, kaas oo ah rumeysan Eebbe iyo Rasuulkiisa, wuxuu ku mutaysan doonaa abaalmarin buuxda oo kaamil ah. Ma cabsan doono caddaalad-darro lagu ciqaabo dembi uusan galin, mana cabsan doono nusqaamin lagu dhimayo wanaaggiisa ama abaalmarintiisa. Eebbe waa Caddaalad-ku-filan, wuxuuna siin doonaa qof kasta waxa uu mutaystay, iyadoo aan wax laga kordhin ama laga dhimayn.

Faa'iidooyinka laga qaado aayadda:

1. Iimaanka waa shuruudda aqbalista camalka – Camal wanaagsan oo aan iimaan lahayn ma aqbalo Eebbe, laakiin marka iimaan iyo camal isku geesaan, natiijadu waa rajo iyo nabadgalyo.
2. Caddaaladda Eebbe waa kaamil – Qofku ma cabsanayo in Eebbe ku xadgudbo, sababtoo ah Eebbe waa Caddaalada ugu weyn, wuxuuna ka ilaaliyaa addoomadiisa wax kasta oo caddaalad-darro ah.
3. Dhiirigelin ku camal-fashilka wanaagga – Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay sameeyaan wanaag iyagoo ku kalsoon in Eebbe aanay lumin doonin camalkooda, xataa hadday yar tahay.
4. Nabadgalyada qalbiga – Mu'uminku wuxuu ku nool yahay nabadgalyo iyo xasillooni, sababtoo ah wuxuu ogaa in Eebbe uu siin doono abaalmarintiisa oo dhan, isagoon waxba ka nusqaamin.
5. Isku-xirnaanta iimaanka iyo camalka – Aayaddu waxay ina baraysaa in iimaanka kaliya aanu ku filnayn, laakiin waa in lagu weheliyaa camal suubban, si loo gaaro raallinimada Eebbe.