ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 112

คำสำคัญในโองการ:

• الصَّالِحَاتِ: การงานที่ดีและชอบธรรม ซึ่งเป็นไปตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์
• ظُلْمًا: การอธรรม หมายถึงการลงโทษโดยไม่มีความผิด หรือการเพิ่มโทษเกินกว่าความผิดที่ได้กระทำ
• هَضْمًا: การลดทอน หมายถึงการลดทอนความดีหรือผลบุญของเขาให้ลดน้อยลง

การตีความโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงผู้ที่ประกอบความดีทั้งหลาย ขณะที่เขามีศรัทธาต่ออัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์อย่างมั่นคง โดยที่ศรัทธาเป็นเงื่อนไขสำคัญในการยอมรับการงานที่ดี เพราะการงานที่ดีโดยปราศจากศรัทธาย่อมไม่เกิดผลใดๆ

บุคคลดังกล่าวจะไม่มีความกลัวว่าอัลลอฮ์จะทรงอธรรมต่อเขา กล่าวคือ จะไม่ทรงลงโทษเขาสำหรับบาปที่เขาไม่ได้กระทำ หรือจะไม่ทรงเพิ่มโทษให้เกินกว่าความผิดของเขา และจะไม่ทรงลดทอนผลบุญของเขาจากการงานที่ดีที่เขาได้ปฏิบัติ แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

พระองค์จะทรงตอบแทนเขาอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โดยไม่มีการขาดตกบกพร่องหรือลดทอนใดๆ ทั้งสิ้น ตรงกันข้ามกับผู้ที่ทำความชั่วและไม่ศรัทธา ซึ่งจะได้รับการลงโทษอย่างยุติธรรมตามสิ่งที่เขาได้กระทำไว้

บทเรียนที่ได้รับจากโองการ:

1. ความศรัทธาเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้การงานที่ดีได้รับการยอมรับจากอัลลอฮ์ การงานที่ดีโดยปราศจากศรัทธานั้นไร้ค่าในทัศนะของพระองค์
2. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบที่สุด พระองค์จะไม่ทรงอธรรมต่อผู้ใดแม้เพียงเสี้ยวหนึ่งของอะตอม และจะไม่ทรงลดทอนความดีของผู้ใด
3. โองการนี้ปลอบประโลมจิตใจของผู้ศรัทธาให้หมดกังวลและหวาดกลัวต่อการถูกกดขี่หรือลดทอนผลบุญ เพราะอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์ผลงานของบ่าวผู้ศรัทธา
4. การงานที่ดีต้องมาจากความตั้งใจที่บริสุทธิ์และศรัทธาที่มั่นคง จึงจะนำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. อิสลามเป็นศาสนาแห่งความยุติธรรมและความเมตตา ที่ให้ความมั่นใจแก่ผู้ปฏิบัติความดีว่าจะได้รับผลตอบแทนอย่างเต็มที่ โดยไม่มีการลดทอนหรืออธรรมใดๆ