Сураи Та Ха Оят 133 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва гуфтанд: «Чаро муъҷизае аз Парвардигораш барои мо намеоварад?» Оё…

Та Ха · 133/135

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Та Ха

وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ۝١٣٣

🔤 Transliteration

Wa qaaloo law laa yaateenaa bi Aayatim mmir Rabbih; awalam taatihim baiyinatu maa fis suhufil oolaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва гуфтанд: «Чаро муъҷизае аз Парвардигораш барои мо намеоварад?» Оё далелҳои равшане, ки дар сахифаҳои пешин омада, ба онҳо нарасидааст?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

«لَوْلَا»: ҳарфи таҳриз аст, ба маънои «чаро», «барои чӣ».
«آيَةٍ»: нишона, мӯъҷиза, далели равшане, ки дурустии паёмбарро исбот мекунад.
«بَيِّنَةُ»: далели возеҳу равшан, ҳуҷҷати ошкор.
«الصُّحُفِ الْأُولَى»: саҳифаҳо ва китобҳои осмонии пешина, монанди Таврот ва Инҷил.

Тафсири оят:

Худованд хабар медиҳад, ки кофирон ва дурӯғбароварандагони паёмбар (с) гуфтанд: «Чаро Муҳаммад аз ҷониби Парвардигораш нишона ва мӯъҷизае барои мо намеоварад, то дурустии рисолаташро исбот кунад?» Онҳо ин гуфтаро аз рӯи ҷаҳлу саркашӣ мегуфтанд, зеро мӯъҷизаҳои зоҳирӣ талаб мекарданд, ба мисли мӯъҷизаҳои Мӯсо ва Исо (а).

Пас Худованд дар ҷавоби онҳо мефармояд: «Оё барои онҳо далели равшану возеҳе, ки дар китобҳои пешина будааст, наомадааст?» Яъне Қуръони Карим, ки тасдиқкунандаи он чизест, ки дар Таврот, Инҷил ва дигар саҳифаҳои осмонӣ омадааст, барои онҳо ҳуҷҷати ошкор ва далели кофӣ нест? Ҳамоно Қуръон бо хабарҳои рост ва аҳкоми ҳақиқие, ки бо китобҳои пешина мувофиқ аст, бузургтарин мӯъҷиза ва равшантарин далели паёмбарӣ аст.

Инчунин дар оят ишорае ҳаст ба он ки умматҳои пешина ҳам мӯъҷизаҳо талаб карданд ва ҳангоме ки мӯъҷизаҳо ба онҳо омад, боз имон наоварданд ва ҳалок шуданд. Пас ин кофирон низ бояд аз сарнавишти онҳо ибрат гиранд ва ба Қуръони равшан, ки далели кофӣ аст, имон оваранд.

Фоидаҳои ин оят:

Қуръони Карим бузургтарин мӯъҷиза ва равшантарин далели дурустии паёмбари Худо (с) аст, ки ҳамеша дар дастраси ҳамагон қарор дорад.
Талаб кардани мӯъҷизаҳои зоҳирӣ аз рӯи ҳавои нафс ва саркашӣ набояд сабаби рад кардани ҳақиқат гардад.
Қуръон тасдиқкунандаи китобҳои осмонии пешина аст ва ин худ далели ягонагии манбаи ваҳй ва дурустии рисолати Муҳаммад (с) мебошад.
Ибрат гирифтан аз сарнавишти умматҳои пешина, ки бо вуҷуди омадани мӯъҷизаҳо имон наоварданд ва ҳалок шуданд, барои ҳамаи инсонҳо зарур аст.
Ислом дини далелу бурҳон аст, на дини талаб кардани чизҳои ғайриимкон ва саркашӣ аз ҳақиқати равшан.
Ҳар касе, ки бо дили кушоду инсоф ба Қуръон муроҷиа кунад, дар он далели кофӣ барои имон хоҳад ёфт ва ба неъмати бузурги ҳидоят ноил мегардад.

📜 Оят 131-135 — Сураи Та Ха

131وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ

Агар занону мардоне аз онҳоро аз як зиндагии хуш баҳраманд сохтаем, ту ба онҳо манигар. Ин барои он аст, ки имтиҳонашон кунем. Ризқи Парвардигорат беҳтару пойдортар аст!

132وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ

Касони худро ба намоз фармон деҳ ва худ дар он кор босабр бош. Аз ту рӯзӣ намехоҳем. Мо ба ту рӯзӣ медиҳем. Ва оқибати нек аз они парҳезгорон аст.

133وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ

134وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ

Агар пеш аз омадани Паёмбаре азобашон мекардем, мегуфтанд: «Эй Парвардигори мо, чаро расуле бар мо нафиристодӣ то пеш аз он ки ба хориву расвоӣ афтем, аз оёти ту пайравӣ кунем?»

135قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ

Бигӯ: «Ҳама мунтазиранд, шумо низ мунтазир бимонед. Ба зудӣ хоҳед донист, онҳо, ки ба роҳи рост мераванд ва онҳо, ки ҳидоят ёфтаанд, чӣ касоне ҳастанд».

← Оят 132 📖 Та Ха Оят 134 →

Та ХаФеҳристи Қуръон

135Оят

MeccanRevelation

133Оят

Тарҷума — Та Ха 133

Сураи Та Ха Оят 133 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва гуфтанд: «Чаро муъҷизае аз Парвардигораш барои мо намеоварад?» Оё…

Сураи Оят 133/135 — Сураи Та Ха طه (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Та Ха Гӯш кун, Сураи Та Ха Тарҷума, Сураи Та Ха mp3, Сураи Та Ха pdf. Оят 131–135. Ба Тоҷикӣ: Русский.