Surah Taha — Aya 133

Ma’anonin Kalmomin:

• "Lau la" : tana nufin "don me ba ka zo mana ba?" wato kalmar ƙi da nuna al'ajabi.
• "Aaya" : wato alama ko mu'ujiza da ke tabbatar da gaskiyar manzanci.
• "Baiyina" : wato hujja bayyananniya ko shaida mai haskakawa.
• "As-suhuf al-ula" : wato littattafan da suka gabata kamar Attaura, Linjila, da Zabura.

Fassarar Ayar:

Wadannan kafirai masu ƙaryatawa sun ce wa Manzon Allah (SAW): "Don me ba ya zo mana da wata mu'ujiza daga Ubangijinsa da za ta nuna mana gaskiyarsa, kamar yadda Musa ya zo da sandarsa, ko Isa ya zo da rayar da matattu?" Sai Allah ya musanta wannan magana ta su, yana cewa: "Shin, ba su zo musu da wannan Alkur'ani mai girma ba, wanda yake tabbatar da abin da ke cikin littattafan da suka gabata daga Taurata da Linjila? Wannan Alkur'ani shi ne babbar mu'ujiza da ke nuna gaskiyar Manzo, domin ya zo da labaran al'ummomin da suka gabata da kuma hukunce-hukuncen da suka dace da hankali, kuma ba wani mutum da zai iya kawo irinsa."

Fannoni da darussa da ake samu daga wannan ayar:

1. Ƙaryatawa ba ta ta'allaka ne kawai ga rashin ganin mu'ujiza ba, amma rashin son gaskiya da taurin kai ne ke hana su gaskatawa.
2. Alkur'ani mai girma shi ne babbar mu'ujiza ta har abada, wadda take a tsakaninmu, tana nuna gaskiyar Manzon Allah (SAW) ga duk wanda yake da hankali.
3. Neman mu'ujizozin duniya ba tare da amfana da abin da ya zo ba, alama ce ta rashin yarda da gaskiya.
4. A cikin Alkur'ani akwai labaran al'ummomin da suka gabata, wanda hakan ke tabbatar da cewa shi ne kalmar Allah da ba ta canzawa, kuma yana nuna wa mutane cewa Allah ya aiko manzanni da littattafai tun daga farko.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu yi amfani da Alkur'ani a matsayin jagora a rayuwarmu, domin shi ne tushen shiriya da haske ga dukan al'umma.