Sure Tâhâ — Ayet 133

Kelime Anlamları:

• Leyte (لَوْلَا): "Keşke, olmaz mı?" anlamında teşvik ve taleb ifade eder.
• Âyet (آيَة): Mucize, delil, işaret.
• Beyyine (بَيِّنَة): Apaçık delil, kesin kanıt.
• Suhuf (الصُّحُف): Sahifeler, kitaplar; burada önceki kutsal kitaplar kastedilir.

Tefsir:

Ey Resul! O inkârcılar, senin peygamberliğini kabul etmek yerine sürekli bahaneler üretiyor ve diyorlardı ki: "Rabbinden bize bir mucize getirse ya! Meselâ Mûsâ'nın asâsı gibi, İsa'nın beşikte konuşması gibi olağanüstü bir şey göstermeli." Onların bu isteği, aslında hakikati aramak için değil, inadı ve kibri yüzünden kaçamak bir yol bulmaktı. Oysa onlara, önceki kitaplarda yazılanları doğrulayan, akıllarına ve kalplerine hitap eden apaçık bir delil gelmedi mi? İşte bu delil, Kur'an'ın kendisidir. Kur'an, kendisinden önceki Tevrat, Zebur ve İncil'de haber verilen gerçekleri tasdik eden, onların özünü koruyan ve en mükemmel şekliyle ortaya koyan bir kitaptır. Önceki ümmetler, peygamberlerinden mucizeler istediler; mucizeler geldiğinde ise yine iman etmediler ve helâk edildiler. İşte bu Kur'an, onlara hem akıl hem de kalp gözüyle görülebilecek en büyük mucizedir. Çünkü o, insanlığa doğru yolu gösteren, aklı ve vicdanı tatmin eden, hiçbir çağda benzeri getirilemeyecek olan eşsiz bir kitaptır. Onların asıl ihtiyacı, olağanüstü bir gösteri değil; bu kitabın içindeki hidayete kulak vermektir. Ne mutlu o kimseye ki, bu apaçık delili görür de iman eder ve kurtuluşa erer!