سوره طه — آیه 133

### معانی واژگان:

• لَوْلَا: چرا، کاش که (برای تحریض و ترغیب به کار میرود).
• آیَةً: نشانه، معجزه و علامتی که صدق پیامبر را ثابت کند.
• بَیِّنَةُ: دلیل روشن و آشکار.
• الصُّحُفِ الْأُولَى: کتابهای آسمانی پیشین مانند تورات و انجیل.

### تفسیر آیه:

مشرکان مکه که پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) را تکذیب میکردند، از روی عناد و لجاجت میگفتند: «چرا محمد از جانب پروردگارش معجزهای برای ما نمیآورد؟» آنان انتظار داشتند معجزهای مادی و حسی مانند معجزات پیامبران پیشین (مثل عصای موسی یا زندهکردن مردگان توسط عیسی) برایشان بیاید، در حالی که خودشان دلیل روشن و کافی دریافت کرده بودند.

خداوند در پاسخ به این درخواست نابجا میفرماید: «آیا برای آنان دلیل روشنِ آنچه در کتابهای پیشین آمده است، نیامده است؟» منظور این است که قرآن کریم که بر پیامبر اسلام نازل شده، خود بزرگترین معجزه و بینهای روشن است؛ زیرا تصدیقکننده حقایق کتابهای آسمانی قبل از خود (تورات و انجیل) است و اخبار امتهای گذشته و سرنوشت آنان را بازگو میکند. قرآن با محتوای عمیق، فصاحت و بلاغت بینظیر، و اخبار غیبی، نشانهای قاطع بر صدق رسالت پیامبر است و نیازی به معجزهای دیگر نیست.

### فواید و پیامهای آیه:

1. قرآن، بزرگترین معجزه جاودان: خداوند برای هدایت بشر، معجزهای ماندگار و جهانی فرستاده است که در هر عصر و زمان قابل مشاهده و بررسی است؛ برخلاف معجزات پیامبران پیشین که محدود به زمان خودشان بود.
2. دلیل روشن برای اهل بصیرت: کسانی که حقیقت را میجویند، در قرآن نشانههای روشن و کافی برای ایمان مییابند؛ اما کافران به دلیل عناد و تکبر، همواره بهانه میآورند.
3. هماهنگی قرآن با کتب آسمانی پیشین: قرآن نه تنها با تورات و انجیل در اصول اساسی هماهنگ است، بلکه تصدیقکننده حقایق آنان و بیانگر تحریفهای صورتگرفته در آنهاست. این خود نشانهای بر الهی بودن قرآن است.
4. پندگیری از سرنوشت پیشینیان: قرآن سرگذشت امتهایی را بیان میکند که با وجود آمدن معجزات، ایمان نیاوردند و به عذاب الهی گرفتار شدند. این هشداری است برای کسانی که امروز نیز بهانهجویی میکنند.
5. محبت به قرآن و تمسک به آن: این آیه ما را دعوت میکند که به جای طلب معجزات حسی، با تدبر در قرآن و عمل به دستورات آن، ایمان خود را تقویت کنیم و از هدایت این کتاب آسمانی بهرهمند شویم.