Suurah Taa-Haa — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• Tanziilan: Soo-dejinta Quraanka oo hoos uga timid Eebbe.
• Al-samaawaati al-‘ulaa: Samooyinka sare ee dhaadheer, kuwaas oo ah kuwa kor loo qaaday.

Tafsiirka:

Quraanka kariimka ah waa kitaab Eebbe oo soo dejiyay, isagoo ka yimid Eebbe alone, kaas oo abuuray dhulka oo fidiyay, iyo samooyinka sare ee dhaadheer, kuwaas oo kor loo qaaday oo la dhisay si qumman oo xigmad leh. Marka Quraanku ma aha hadal dad ama jinni, ee waa waxyi Eebbe oo soo dejiyay, isagoo ah Abuuraha dhulka iyo samooyinka sare. Sidaa darteed waa Quraan weyn oo sharaf leh, maxaa yeelay wuxuu ka soo degey Eebbe weyn oo dhan, kaas oo awooddiisu ku kooban tahay abuurista dhulka iyo samooyinka sare, isagoo wax walba ku wareegsan.

Faa'iidooyin laga qaato aayaddan:

1. Quraanku waa kitaab Eebbe oo dhan, ma aha hadal dad ama jinni, sidaa darteed waa in loo hogaansamo oo lagu camal falo si dhab ah.
2. Aayaddan waxay ku tusinaysaa weynida Eebbe iyo awooddiisa, isagoo abuuray dhulka iyo samooyinka sare, taasoo keentay in qalbiga dadku uu u xasilo Eebbe oo uu ku kalsoonaado.
3. Waxay dadka ku boorrinaysaa inay ka fikiraan abuurista Eebbe, maxaa yeelay fikirkaas wuxuu u horseedaa rumaynta Eebbe iyo kitaabkiisa.
4. Waxay ku tusinaysaa in Quraanku yahay kitaab ka yimid Eebbe weyn, sidaa darteed waa in loo qadariyo oo si fiican loo akhriyo, isagoo ah hanuunka dadka.