سورت طه — آیت 52

د کلمو معناګانې:

• عِلْمُهَا: د هغو (پخوانیو قومونو) علم او پوهه.
• فِي كِتَابٍ: په کتاب کې (لوح محفوظ).
• لَا يَضِلُّ: نه ګمراه کیږي، نه تېروتنه کوي.
• وَلَا يَنْسَى: او نه هېروي.

تفسیر:

کله چې فرعون له حضرت موسى عليه السلام څخه د پخوانیو قومونو (لکه قوم نوح، عاد، ثمود) د حالاتو او انجام په اړه پوښتنه وکړه، نو حضرت موسى عليه السلام ورته په ځواب کې وویل: د دې قومونو علم او پوهه زما په اختیار کې نه ده، بلکې دا علم زما د رب په نزد په لوح محفوظ کې ثبت دی. زما رب نه په خپلو فیصلو او احکامو کې تېروتنه کوي او نه هېروي. هغه هر څه په خپل وخت او په خپل حکمت سره کوي، او د هر چا عمل به ورته په دقیق ډول سزا یا جزا ورکړي. دا خبره د موسى عليه السلام په ځواب کې د توحید او د الله تعالی د علم او قدرت د بشپړتیا ثبوت دی، او فرعون ته دا پیغام ورکوي چې د الله تعالی علم هر څه رانغاړي او هېڅ شی له هغه نه پټ نه دی.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا اطمینان ورکوي چې الله تعالی د هر چا د عملونو بشپړ علم لري، او هېڅ عمل به له هغه نه پټ نه وي، نو ځکه باید په خپلو اعمالو کې محتاط وي.
• دا چې الله تعالی نه تېروتنه کوي او نه هېروي، نو د عدالت او انصاف تضمین دی؛ ځکه چې که چېرې هېر یا تېروتنه وي، نو عدالت به خوندي نه وي.
• دا آیت د الله تعالی د علم په بشپړتیا او د هغه د کتاب (لوح محفوظ) په حقیقت باندې ایمان راوړي، چې د مومن د زړه د سکون سبب کیږي.
• د دې آیت له مخې، مومن باید د ناپوهو خبرو په وړاندې صبر وکړي او خپل علم د الله تعالی علم ته وسپاري، لکه څنګه چې حضرت موسى عليه السلام وکړل.