Sura Ta Ha — Werset 52

Znaczenie słów:

• ʿIlmuhā – wiedza o nich (o dawnych społecznościach).
• ʿinda Rabbī – u mojego Pana.
• fī kitāb – w Księdze (w Ławie Zachowanej – al-Lawh al-Mahfūz).
• lā yaḍill – nie błądzi, nie myli się.
• wa lā yansā – i nie zapomina.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mojżesz (niech będzie z nim pokój) odpowiedział faraonowi, który pytał go o los dawnych pokoleń, że pełna i dokładna wiedza o nich znajduje się wyłącznie u Allaha – w Ławie Zachowanej (al-Lawh al-Mahfūz), gdzie zapisane są wszystkie dzieje stworzeń. Mojżesz nie posiadał szczegółowej wiedzy o tych sprawach, ale wiedział, że Bóg obejmuje wszystko Swoją wiedzą. Następnie podkreślił dwie niezwykłe cechy swojego Pana: po pierwsze – On nie błądzi, to znaczy nie popełnia żadnego błędu w Swoich wyrokach, decyzjach i działaniach; po drugie – nie zapomina niczego, co wie, ani niczego, co uczynił. Żaden szczegół nie umyka Jego wiedzy, a Jego sprawiedliwość obejmuje wszystkich – zarówno tych, którzy czynili dobro, jak i tych, którzy czynili zło.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas pokory wobec wiedzy Boga – człowiek nie musi znać wszystkich szczegółów, wystarczy, że zaufa Panu, który wie wszystko.
2. Ukazuje doskonałość Boga – On jest wolny od błędów i zapomnienia, co daje nam pewność, że Jego obietnice i groźby są niezawodne.
3. Przypomina, że każdy czyn jest zapisany w Księdze u Boga, a to motywuje do czynienia dobra i unikania zła, gdyż nic nie zostanie pominięte.
4. Werset ten umacnia wiarę w sprawiedliwość Boga – nikt nie ujdzie Jego rozliczenia, a żadna dobra uczyniona przez wierzącego nie zostanie zapomniana.
5. Uczy nas, jak odpowiadać na trudne pytania – z pokorą, odsyłając do wiedzy Boga, zamiast zgadywać lub twierdzić coś bez podstaw.