سورت طه — آیت 77

د معانيو کلمو:

• أَسْرِ: د شپې مهال تګ، پټ سفر.
• دَرَكًا: نیول، تعقیب او رسېدل (د دښمن له خوا).
• تَخْشَىٰ: وېره، اندېښنه (د غرقېدو یا بل خطر څخه).

تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت موسیٰ علیه السلام ته وحي وکړه چې زما بنده ګان (بني اسرائیل) له مصر څخه د شپې مهال وباسه، په داسې حال کې چې له فرعون او د هغه له پوځ څخه پټ وي، تر څو دوی ونه نیسي. بیا یې ورته وویل چې خپله عصا په سمندر کې ووهه، نو دا به ستا د قوم لپاره په سمندر کې وچه او کلکه لار جوړه کړي، چې نه پکې اوبه وي او نه خټه. الله تعالیٰ د دې لارې په واسطه د سمندر اوبه ویشتلي وې، تر څو بني اسرائیل پرې په خوندي توګه تېر شي. بیا یې موسیٰ ته ډاډ ورکړ چې له فرعون او د هغه له لښکر څخه مه وېرېږه چې تا ته ورسیږي او تا ونیسي، او نه له سمندر څخه د غرقېدو وېره لره، ځکه چې زه ستا ساتونکی یم او دا لار به ستا لپاره خوندي وي.

فايدې:

• دا آيت د الله تعالیٰ په قدرت باندې د بشپړ باور درس راکوي، ځکه چې هغه د خپل بنده د مرستې لپاره سمندر هم ویشلی شي.
• په سختو حالاتو کې له الله تعالیٰ څخه مرسته غوښتل او پر هغه باندې توکل کول د مؤمن د ژوند مهم اړخ دی.
• الله تعالیٰ خپل پیغمبرانو ته د سختو کارونو په وخت کې ډاډ ورکاوه، نو مونږ هم باید په مصیبتونو کې د الله له رحمت او مرستې څخه ناامیده نه شو.
• د دښمن له ځواک او شمېر څخه وېره نه کول، بلکې د الله پر قدرت باندې باور ساتل، د مؤمن د بریا لامل ګرځي.