Surat Al-Anbiya — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اقْتَرَبَ : wis cedhak banget
• حِسَابُهُمْ : pitungan amal lakune manungsa
• غَفْلَةٍ : kelalen, ora nggatekake
• مُّعْرِضُونَ : mlengos, nyingkiri, ora nggatekake

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhakake yen wektu pitungan (hisab) tumrap manungsa wis saya cedhak banget. Sing dimaksud hisab yaiku dina kiamat, nalika saben manungsa bakal diitung kabeh amal lakune, apik lan ala. Ayat iki minangka pepeling lan ancaman tumrap wong-wong kang maido anane dina kebangkitan. Sanajan ayat iki umume kanggo kabeh manungsa, nanging ing wektu iku kang dadi sasaran utamane yaiku wong-wong kafir Quraisy.

Nanging aneh, sanajan dina hisab wis cedhak banget, akeh manungsa isih padha kelalen lan ora nggatekake. Padha mlengos saka pepeling iki, ora gelem nyiapake awake dhewe kanggo ngadhepi dina pitungan. Padha luwih seneng nggatekake urusan donya kang sipate sementara, nganti lali marang akherat kang langgeng. Padha ora gelem nggegulang lan tata-tata kanggo ngadhepi pangadilan Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiamat iku pancen wis cedhak, mula kita kudu tansah siyaga lan ora nglalekake.
• Kita diajari supaya ora kebacut nggatekake urusan donya nganti lali marang akherat, amarga donya iku mung sementara.
• Ayat iki nuduhake katresnan Allah marang manungsa, amarga Allah wis paring pepeling supaya kita ora kacilakan ing dina pitungan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nindakake amal becik lan ninggalake tumindak ala, supaya ing dina hisab mengko kita bisa nampa cathetan amal kang apik.
• Ayat iki uga ngajarake supaya kita ora dadi wong kang mlengos saka pepeling agama, nanging kudu mbukak ati lan nggatekake saben piwulang kanggo keslametan kita ing donya lan akherat.