Surja El-Enbija — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

• Iktebe (اِقْتَرَبَ): u afrua, u bë afër.
• Hisabuhum (حِسَابُهُمْ): llogaria e veprave të tyre.
• Gafleh (غَفْلَةٍ): pakujdesi, shmangie nga vëmendja.
• Mu'ridhun (مُعْرِضُونَ): largues, ata që kthejnë shpinën.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i parë i sures El-Enbija na njofton se momenti i llogarisë së njerëzve para Zotit të tyre është afruar shumë – ai është Dita e Kiametit, e cila është më afër se çdo gjë tjetër, sepse çdo njeri e ka vdekjen para vetes dhe pas saj fillon llogaria. Megjithatë, njerëzit – veçanërisht jobesimtarët e kohës së shpalljes – janë të zhytur në pakujdesi dhe larguar nga ky realitet i madh. Ata nuk po përgatiten për këtë ditë, sepse janë të angazhuar me jetën e kësaj bote dhe kënaqësitë e saj të përkohshme. Ata e dëgjojnë paralajmërimin, por kthejnë shpinën dhe nuk i kushtojnë rëndësi, duke vazhduar në mosbesimin dhe shmangien e tyre nga e vërteta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na kujton se jeta është e shkurtër dhe se llogaria para Zotit është e pashmangshme – prandaj duhet të përgatitemi me vepra të mira para se të vijë momenti.
2. Na mëson se pakujdesia ndaj jetës së përtejme është shkaku kryesor i humbjes së njeriut, ndaj duhet të jemi të vetëdijshëm dhe të zgjuar për çdo moment të jetës sonë.
3. Ajeti na nxit të mos e shtyjmë pendimin dhe të mos e lëmë besimin për më vonë, sepse çdo ditë që kalon na afron më shumë te llogaria.
4. Na tregon se Kurani është paralajmërim i vërtetë për njerëzimin, dhe se ai që e dëgjon atë me vëmendje dhe vepron sipas tij, do të shpëtojë nga dënimi i Ditës së Madhe.