Anbiyo surasi — Oyat 101

Kalimalarning ma'nolari:

• Sabaqat lahum – ular uchun oldindan qat'iy belgilangan, yozib qo'yilgan.
• Al-husna – eng go'zal taqdir, ya'ni saodat va jannatga erishish.
• Mub'adun – uzoqlashtirilganlar, chetlashtirilganlar.

Tafsir:

Mushriklar: "Iso va farishtalar ham, xudolar deb topinilgan zotlar ham do'zaxga kiradilar", deb da'vo qilishgan edi. Bunga javoban Alloh taolo ushbu oyatda shunday xabar beradi: Bizning ilmimizda va oldindan yozilgan taqdirimizda ular uchun eng go'zal oqibat – saodat va jannat nasib etilgan bo'lsa, ana o'sha zotlar (masalan, Iso alayhissalom, farishtalar va boshqa solih bandalar) do'zaxdan butunlay uzoqda bo'ladilar. Ular do'zaxga kirmaydilar ham, unga yaqinlashmaydilar ham. Chunki Alloh taolo ularni O'zining marhamati bilan himoya qilgan va ularning taqdirlarini azobdan xolis qilgan. Bu hol ularning o'zlariga emas, balki Allohning ularga bo'lgan lutf-u inoyatiga bog'liqdir.

Foydalar:

• Alloh taoloning ilmi va taqdiri har narsani o'z ichiga oladi. Kimning taqdiri saodat bilan yozilgan bo'lsa, uning oxirati go'zal bo'ladi.
• Allohning solih bandalari, jumladan payg'ambarlar va farishtalar, do'zax azobidan mutlaqo xoli va himoyadadirlar. Bu ularning martabasini ulug'laydi va ularga bo'lgan hurmatni oshiradi.
• Bu oyat mo'minlarga umid bag'ishlaydi: agar inson Allohga iymon keltirib, solih amallar qilsa, uning taqdiri ham go'zallikka burilishi mumkin, chunki Allohning rahmati kengdir.
• Mushriklarning batil da'volari rad etiladi va ularning xudolar haqidagi noto'g'ri tasavvurlari yo'q qilinadi. Bu esa tavhid aqidasini mustahkamlaydi.