Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 101

Macnaha Erayada:

• سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَى: Waxaa ula jeedaa in loo qoray horay, oo ku sugnaatay Cilmiga Eebe, wanaagga iyo nasiibka wanaagsan (Jannada).
• الْحُسْنَى: Waa tayada wanaagsan, waxaana loola jeedaa hore u sugnaanshaha nasiibka wanaagsan iyo raallinimada Eebe.
• مُبْعَدُونَ: Waa kuwa fog laga dhigay, oo aan gaari doonin.

Tafsiirka:

Markii ay mushrikiintu (gaaladii) yiraahdeen: “Ciise iyo Malaa'igta la caabudi jiray, waxay gali doonaan Naarta,” ayay Eebe ku caddaynaysaa beennimada hadalkooda, isagoo leh: Kuwa ay u horeysay raallinimo iyo nasiib wanaagsan oo ka yimid Eebe, sida Ciise (CS) iyo Malaa'igta, kuwaasi waxay ka fog yihiin Naarta, mana galaan mana soo dhawaanaba. Sababtoo ah waxay yihiin kuwa Eebe u doortay wanaagga, oo loo qoray Jannada horay, markaas Naartu ma taaban doonto.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Wanaagga Eebe ayaa ka horreeya: Qofkii Eebe u qoro wanaagga, wuxuu ka ilaaliyaa wax kasta oo xun, oo waxaa u suurtagasha inuu galo Jannada isagoo nabad ah.
2. Ciise iyo Malaa'igta waa sharaftooda la ilaaliyay: Waxay kuwaas yihiin kuwo Eebe ka dhaw, oo aan ahayn inay galaan Naarta, sida ay sheegeen gaaladii.
3. Cilmiga Eebe waa mid ka horreeya: Wax kasta oo dhaca waa kuwa Eebe ogaa horay, oo wuxuu u qoray kii doono wanaagga iyo kii doono xumaanta, laakiin wuxuu ku xukumaa si cadaalad ah.
4. Dhiirigelin dadka: Qofkii raba inuu noqdo mid ka mid ah kuwa “الحسنى” loo qoray, waa inuu raaco waddada toosan, oo uu ka fogaado wax kasta oo Eebe khilaafsan, si uu u noqdo mid ka mid ah kuwa Jannada loo qoray.