Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 19

Macnaha Erayada:

• لَا يَسْتَكْبِرُونَ: ma isweyneeyaan, mana isla weynaanayaan.
• عِبَادَتِهِ: cibaadadiisa, kuwaas oo ah salaadda iyo adeecidda.
• لَا يَسْتَحْسِرُونَ: ma daalaan, mana ku haraabaan (ma quustaan).

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe (Subxaanahu watacaalaa) ayaa iska leh waxa ku jira samooyinka iyo dhulka oo dhan, iyagoo ah addoommadiisa iyo kuwuu uunka abuuray. Ma jiro cid ku lahaanaysa xukun ama la shariig ah. Kuwa Eebbe agtiisa jooga ee ah Malaa'igta sharafta leh, ma isweyneeyaan cibaadadiisa, mana ka quusan, mana daalaan. Waxay ku joogaan cibaado joogto ah habeen iyo maalin, iyagoo u hogaansamaya amarkiisa, kuna tasbiixsan oo uu Eebbe ku amray. Haddaba haddii Malaa'igtu oo ah kuwa ugu sharafta badan abuurka ay cibaadada u sameeyaan si aan kibir iyo daal lahayn, sidee baa dadku uga isla weynaan karaan cibaadada Eebbe, isagoo ah abuurahooda iyo xukunkooda? Su'aashani waxay muujinaysaa beenta mushrikiinta ah inay la wadaajiyaan Eebbe cibaadada kuwa uu abuuray.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Kibirku waa caqabad weyn oo cibaadada ka hor istaaga: Malaa'igtu waxay ku tusayaan in cibaadada Eebbe ay tahay sharaf, ma aha wax hoos u dhiga, sidaa darteed waa in aan ka fogaannaa isla weynida oo naga celinaysa cibaadada.
2. Cibaadada waa inay noqotaa mid joogto ah oo lala socdo dadaal: Malaa'igtu ma daalaan cibaadada, sidaa darteed waxaa nagu waajib ah inaan ku dadaalno cibaadada Eebbe, anagoo ka faa'iidaysanayna waqtigeenna, maadaama aan nahay addoommo Eebbe na abuuray.
3. Xukunka iyo lahaanshaha waxaa uun iska leh Eebbe: Aayaddu waxay xoojinaysaa tawxiidka, waxayna na baraysaa inaan cibaadada uun u yeelanno Eebbe, isagoo ah mulkiilaha dhammaan abuurka, isagoo ka madax bannaan wax kasta oo la wadaajiyo.
4. Nolosha cibaadada waa nolosha ugu fiican: Malaa'igtu waxay ku raaxaysan yihiin cibaadada Eebbe, maadaama ay tahay ujeeddada abuurka, sidaa darteed waa in aan cibaadada u yeelanno farxad iyo raynrayn, ma aha inay noqoto mid khasab ah oo la iska dhibo.