Surah Al-Anbiya — Aya 39

Ma’anar Kalmomi:

• لَا يَكُفُّونَ: Ba za su iya kau da kai ba ko hana.
• يُنْصَرُونَ: Ana taimakon su, ko a cece su daga azaba.

Tafsirin Aya:

Da waɗanda suka kafirta da Allah da Manzonsa, suka musanta tashin kiyama, sun san abin da ke jiransu na azaba mai tsanani, da kuma lokacin da wannan azabar za ta same su, ba za su iya kare fuskokinsu daga wutar ba, kuma ba za su iya kare bayayyakinsu daga ita ba. A wannan lokacin, ba za su sami wani mai taimakon su ba, ko mai ceton su daga azabar Allah. Da sun san wannan halin mai wahala, da ba su dage a kan kafircinsu ba, kuma da ba su yi gaggawar neman azaba ba, kamar yadda suke cewa: "Yaushe ne wannan alkawari zai zo?" Domin wannan azabar ba ta da wata hanya ta kubuta, kuma babu wani abin da zai iya tsayawa a gaban ta.

Fa’idojin Aya:

1. Aya tana nuna mana cewa kafirai sun kasance suna yi wa annabci izgili, suna neman a gaggauta musu azaba, amma Allah yana jinkirta musu har sai lokacin da za su ga azaba da idanunsu, a lokacin ne za su yi nadama, amma nadama ba za ta amfane su ba.
2. Tana karfafa wa muminai zuciya cewa azabar Allah na zuwa babu makawa, kuma babu wani mai iya hana ta, don haka kada su ji tsoron kafirai, saboda kafirai ba su da wani taimako a wurin Allah.
3. Tana kira ga mutane su yi tunani a kan karshensu, kafin su gamu da azaba, su tuba su koma ga Allah, saboda wanda ya tuba kafin mutuwa, Allah yana karbar tubarsa, amma wanda ya mutu a kan kafircinsa, to babu wani taimako a gare shi.
4. Aya tana nuna cewa azabar wuta za ta rufe su gaba daya, daga gaba da baya, don haka babu wata hanya ta tserewa, wannan yana nuna mana girman rahamar Allah a duniya, domin yana ba da lokaci ga bayi su tuba, kafin azabar ta zo.