سورت انبياء — آیت 38

د کلمو معناګانې:

• مَتَىٰ: کله، په کوم وخت کې.
• هَٰذَا الْوَعْدُ: دا وعده (یعنې هغه وعده چې تاسو یې کوئ د قیامت، عذاب او حساب په اړه).
• إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ: که تاسو رښتیني یاست.

د آیت تفسیر:

کافرانو چې د قیامت او عذاب په راتګ یې باور نه درلود، د استهزاء او ملنډو په توګه به یې ویل: "دا وعده چې تاسو یې کوئ — چې قیامت به راځي، مړي به ژوندي کېږي او حساب به وي — کله به راځي؟ که تاسو رښتیني یاست، نو را یې وښیئ!" دوی دا خبره د پیغمبر صلی الله علیه وسلم او مسلمانانو ته په استهزاء سره کوله، ځکه چې دوی د آخرت په راتګ کې شک درلود او غوښتل یې چې په ملنډو سره د مسلمانانو خبره بې ارزښته وښیي. خو دا خبره د دوی د جهل او سرکشۍ ښکارندویه وه، ځکه چې د قیامت راتګ د الله تعالی په واک کې دی او هغه به یې په خپل وخت کې راولي، که څه هم دوی پرې باور نه لري.

فايدې:

1. دا چې د قیامت راتګ یو حتمي او ټاکل شوی امر دی، او د الله تعالی په واک کې دی؛ نو مسلمان باید تل د آخرت لپاره چمتو وي او په دې باور لري چې هغه به حتماً راشي.
2. د کافرانو دا ډول ملنډې او استهزاء باید مسلمانان له خپل ایمان او عمل څخه ونه ګرځوي، بلکې دوی باید په صبر او ثبات سره خپل کار ته دوام ورکړي.
3. دا آیت موږ ته زده کوي چې د الله تعالی په وعدو باور وکړو او د هغه د رحمت او عذاب په اړه جدي واوسو، ځکه چې الله تعالی هیڅکله د خپلې وعدې خلاف نه کوي.
4. د استهزاء کوونکو خبرې باید موږ ته د عبرت درس شي، چې موږ د الله تعالی په نعمتونو او د هغه په وعدو کې شک ونه کړو، بلکې د هغه په حکمت او قدرت باور ولرو.