Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 39

Macnada Erayada:

• لَا يَكُفُّونَ: kama celin karaan, kama difaaci karaan.
• النَّارَ: Naarta (Jaxiimo).
• عَن وُجُوهِهِمْ: wejigooda (wajiga).
• عَن ظُهُورِهِمْ: gadaashooda (dhabarkooda).
• يُنصَرُونَ: la gargaaro, laga difaaco (ciqaabta).

Tafsiirka Aayadda:

Haddii kuwa gaaloobay oo beeniyay soo bixinta iyo Qiyaamada ay ogaadaan xaalka ba'an ee ay la kulmi doonaan Maalinta Qiyaamaha, marka aysan karayn inay wejigooda iyo dhabarkooda wax kaga celiyaan Naarta, oo ayna jirin cid iyaga u gargaari karta oo difaaci karta, waxay joojin lahaayeen gaalnimadooda oonayna degdegin ciqaabta iyagoo dhihi "Waa goorma ballankanii (Qiyaamadu)?".

Haddaba, maadaama aysan garanayn ba'a iyo dhibka weyn ee hortooda ku sugan, waxay ku madax adaygaan xumaanta, waxayna ku degdegaan ciqaabta iyagoo beeninaya. Laakiin marka ay timaado Saacadda (Qiyaamaha), waxaa iyaga ku soo degeysa Naar oo dhan walba ka kooban, wax kama celin karaan wejigooda iyo dhabarkooda, waxna ma jiro gargaare iyo difaace midkood.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Degdegga ciqaabta uma fiicna adduunka: Qofkii degdega ciqaabta Ilaahay ama ku beensheega, waa inuu ogaadaa in ciqaabta dhabta ah ee Qiyaamaha ay ka weyn tahay oo ayna la mid ahayn waxa adduunka ku dhaca.
2. Waa in aanan ku qalqaalin caddibaadda Ilaahay: Aayaddu waxay ina baraysaa in aanan degdegin ama aanan beenin wixii Ilaahay ku yaboohay, maxaa yeelay Ilaahay waa run sheeg, ballankiisuna waa sugnaan.
3. Gargaarka Ilaahay ayaa ugu weyn: Maalinta Qiyaamaha ma jiro gargaare ka soo hadha Ilaahay, marka waa in aanan ku tiirsanayn wax aan Ilaahay ahayn, waana in aanan raadsan gargaar aan ka ahayn Eebe.
4. Islaamku waa diin naxariis iyo digtoonaan leh: Diinta Islaamku waxay uga digaysaa dadka cawaaqibka xun ee gaalnimada iyo xumaanta, waxayna ugu yeedhaa toowbaad iyo runta ka hor inta aysan iman Maalinta aan waxba laga celin karin.