Аль-Анбия сүресі — Аят 39

1. Сөздердің мағынасы:

• لَوْ يَعْلَمُ — «егер білсе еді»: мұнда қалау мен өкініш мағынасында келеді.
• يَكُفُّونَ — «тойтарады, кері қайтарады»: отты өздерінен ырықтандырып, кері итеру мағынасында.
• وُجُوهِهِمْ — «олардың беттері».
• ظُهُورِهِمْ — «олардың арқалары».
• يُنصَرُونَ — «оларға көмек беріледі»: яғни оларды азаптан құтқаратын ешкім болмайды.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ қиямет күнін, қайта тірілуді жоққа шығарған кәпірлерге ескерту жасайды. Олар дүниеде асығыс түрде: «Егер шын болса, азап қашан келеді?» — деп, жазаны тездетуді сұрайтын. Аллаһ оларға былай дейді: егер олар сол сәтті — тозақ оты олардың беттерінен де, арқаларынан да тойтарылмай, оларды қоршап алатын кезді — шынайы түрде білсе еді, онда олар күпірліктерінде қатып қалмас еді және азапты асықтырып сұрамас еді. Сол күні олар отты өздерінен кері итеруге де, одан құтылуға да шамасы келмейді. Оларға көмектесетін, азаптан құтқаратын бірде-бір жәрдемші де болмайды. Яғни, олардың бүкіл жағынан от қоршап алады, ал олар дәрменсіз әрі жалғыз қалады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Қиямет пен азаптың шындығын білу адамды күпірліктен, бейқамдықтан және жазаны жеңілсінуден сақтайды.
• Асығып «азап қашан келеді?» деп сұраудың орнына, Аллаһтың берген мүмкіндігін пайдаланып, тәубе етіп, жақсылыққа ұмтылу керек.
• Сол күні ешкімге көмекші болмайды, тек Аллаһтың рақымы мен мейірімі ғана құтқарады. Сондықтан дүниеде Аллаһқа шын беріліп, Оның жолында болу — нағыз құтылу жолы.
• Бұл аят адамды қорқыту үшін емес, ойлануға, оянуға және Исламға бет бұруға шақырады. Өйткені Аллаһ ескертеді, ал ескерту — Оның мейірімінің белгісі.