Surja El-Enbija — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• لَا يَكُفُّونَ – nuk mund ta largojnë, nuk kanë fuqi ta ndalin.
• عَن وُجُوهِهِمُ النَّارَ – zjarrin nga fytyrat e tyre.
• وَلَا عَن ظُهُورِهِمْ – as nga shpinat e tyre.
• يُنصَرُونَ – ndihmohen, mbrohen prej dikujt.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti i nderuar tregon një të vërtetë të madhe për jobesimtarët që e mohojnë ringjalljen dhe e përqeshin premtimin e dënimit, duke thënë: "Kur do të vijë ky premtim?" Allahu i Lartësuar thotë: Sikur ata që mohuan ta dinin gjendjen e tyre në momentin kur zjarri do t'i rrethojë nga të gjitha anët – duke i djegur fytyrat dhe shpinat e tyre – dhe ata nuk do të kenë asnjë fuqi për ta larguar atë nga vetja, as nuk do të kenë askënd që t'i ndihmojë apo t'i shpëtojë prej tij, atëherë ata nuk do të kishin mbetur në mosbesim dhe nuk do ta kishin nxituar dënimin me tallje. Por ata janë injorantë për këtë realitet të tmerrshëm, prandaj vazhdojnë në kokëfortësinë e tyre derisa t'u vijë dënimi.

Ky ajet është një paralajmërim i ashpër për ata që e mohojnë Ditën e Gjykimit, duke u treguar se dënimi i tyre do të jetë i plotë dhe i pashmangshëm – zjarri do t'i mbulojë para dhe prapa, dhe asnjë ndihmës nuk do t'u vijë në ndihmë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dituria e vërtetë për pasojat e mosbesimit dhe tmerret e Ditës së Kiametit është pengesa më e madhe që e mban njeriun larg rrugës së gabuar – prandaj njeriu i urtë përpiqet ta fitojë këtë dituri para se të jetë vonë.
2. Dënimi i Allahut është gjithëpërfshirës – nuk ka shpëtim prej tij, as me fuqi personale, as me ndihmën e të tjerëve; prandaj njeriu duhet t'i kthehet Allahut para se të vijë ai moment.
3. Nxitimi për dënim dhe tallja me premtimet e Allahut është shenjë e injorancës dhe e mungesës së mençurisë; besimtari i vërtetë përgatitet për atë Ditë me vepra të mira.
4. Mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij është e madhe – Ai i paralajmëron ata përpara se të vijë dënimi, që të zgjohen nga gjumi i pakujdesisë dhe të kthehen në rrugën e drejtë.