Surat Al-Anbiya — Ayat 61

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• قَالُوا : padha ngucap (para panggedhe utawa para sesepuh kaum).
• فَأْتُوا بِهِ : mulane padha nggawaa dheweke (Nabi Ibrahim).
• عَلَىٰ أَعْيُنِ النَّاسِ : ing ngarepe wong akeh, kanthi terang-terangan, disawang dening wong akeh.
• لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ : supaya padha bisa nyekseni, yaiku nyekseni pengakuan lan tumindake Nabi Ibrahim.

1. Tafsir ayat:

Para panggedhe lan sesepuh kaum mau padha ngucap marang kanca-kancane: "Padha gawanen Nabi Ibrahim metu ing ngarepe wong akeh, ing papan sing kebak wong, supaya kabeh wong bisa nyawang lan nyekseni dhewe." Tujuane yaiku supaya Nabi Ibrahim ngakoni ing ngarepe wong akeh yen dheweke sing ngrusak brahala-brahala mau, lan supaya pengakuan mau dadi bukti sing kuwat kanggo nyalahake dheweke. Dadi ora mung miturut omongan wae, nanging ana seksi lan bukti sing cetha. Wong-wong mau kepengin supaya kabeh wong padha weruh lan dadi saksi, supaya dheweke bisa dihukum kanthi alesan sing jelas lan ora ana sing bisa mbantah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kabeneran kudu ditegakake kanthi bukti lan seksi sing cetha, ora mung miturut prasangka utawa omongan kosong.
• Para panggedhe sing sombong padha ngupaya ngalahake Nabi Ibrahim kanthi cara terang-terangan, nanging Allah tansah njaga para kekasihe lan paring pitulungan marang wong sing sabar lan teguh ing iman.
• Kita dielingake supaya tansah jujur, wani ngomong sing bener, lan ora wedi marang tekanan wong akeh, amarga kabeneran iku bakal katon cetha ing ngarepe wong akeh.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam ngajeni marang keadilan lan bukti, mula kita kudu dadi umat sing adil, jujur, lan bisa dadi seksi sing bener ing masyarakat.
• Kanthi mangerteni crita Nabi Ibrahim, kita saya tambah tresna marang Al-Qur'an lan para nabi, amarga dheweke dadi tuladha sing apik ing babagan keteguhan iman lan keberanian mbela kebenaran.