Surah Al-Anbiya — Aya 78

Ma’anonin Kalmomin da ke Bukatar Bayani:

• Al-Harṯ (الْحَرْث): Shuka ne ko gonar da aka shuka, kamar hatsi ko itatuwan inabi.
• Nafashat (نَفَشَتْ): Wato tumakin sun fantsama da daddare ba tare da makiyayi ba, suka shiga cikin gonar suka lalata shukar.

Fassarar Ayar:

Ka tuna, ya Manzo, da labarin Annabi Dawuda da ɗansa Annabi Sulaiman, a lokacin da suke yin hukunci a cikin wata masifa da ta faru tsakanin mutane biyu: garken tumakin wasu mutane sun shiga gonar wani mutum da daddare ba tare da kulawa ba, suka ci shukar suka lalata ta gaba ɗaya. Annabi Dawuda ya yanke hukuncin cewa a ba wa mai gonar garken tumakin domin su zama mallakinsa, saboda lalacewar da suka yi wa gonarsa. Amma Annabi Sulaiman ya kasance a wurin sauraron shari’ar, kuma Allah ya ba shi fahimtar da ta fi dacewa a wannan yanayin, domin ya nuna cewa hukuncin mahaifinsa na iya zama mai wahala ga mai garken, don haka ya ba da shawarar cewa a ba wa mai gonar tumakin su amfana da su (kamar nono da ulu) har sai mai garken ya gyara gonar da ya lalata, sa’an nan a mayar masa da tumakinsa. Allah Ya ce: Mun kasance Muna shaida kan hukuncinsu, ba wani abu da ya ɓoye Mana daga cikinsu ba, domin Mu shiryar da su zuwa ga abin da ke cikin maslahar bayinMu.

Fa’idodin Darasin:

1. Nuna fifikon Annabi Sulaiman a kan mahaifinsa a wannan hukunci, wanda ke nuna cewa ilimi da fahimta daraja ce da Allah Yake ba wa wanda Ya so, koda kuwa a tsakanin annabawa.
2. Ƙarfafa wa ’yan’uwa su tattauna al’amura da juna da neman ra’ayin juna, domin hakan na iya kawo mafita mafi kyau.
3. Nuna cewa Allah Mai lura ne da dukkan hukunce-hukunce, kuma Yana shiryar da halittunsa zuwa ga abin da ya dace, don haka dole ne mu dogara ga Allah a duk al’amuranmu.
4. Koyar da cewa hukunci ya kamata ya kasance bisa adalci da la’akari da yanayin kowane ɓangare, ba kawai a kan ƙa’ida ba, domin samun sakamako mai kyau ga al’umma.