Сураи Аль-Анбия Оят 91 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он занро ёд кун, ки шармгоҳи худро нигоҳ дошт…

Аль-Анбия · 91/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ ۝٩١

🔤 Transliteration

Wallateee ahsanat farjahaa fanafakhnaa feehaa mir roohinaa wa ja`alnaahaa wabnahaaa Aayatal lil`aalameen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он занро ёд кун, ки шармгоҳи худро нигоҳ дошт ва Мо аз рӯҳи Худо дар ӯ дамидем ва ӯву фарзандашро барои ҷаҳониён ибрате гардонидем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أَحْصَنَتْ: нигоҳ дошт, ҳифз кард.
فَرْجَهَا: узви номус (шармгоҳ)-и худро.
فَنَفَخْنَا فِيهَا: пас дамидем дар вай.
مِن رُّوحِنَا: аз рӯҳи худ (яъне рӯҳеро, ки Мо офаридаем).
آيَةً: нишона, аломат, мӯъҷиза.
لِّلْعَالَمِينَ: барои ҳамаи ҷаҳониён.

Тафсири оят:

Худованд дар ин ояти карима қиссаи Марям (алайҳассалом)-ро баён мекунад, ки вай номуси худро аз ҳаром нигоҳ дошт ва ҳеҷ гоҳ ба гуноҳ наздик нашуд. Вай зани покдоман ва парҳезгор буд. Сипас Худованд ба вай Ҷабраил (алайҳиссалом)-ро фиристод ва ӯ дар гиребони пероҳани вай дамид, ки он дам ба бачадон ӯ расид. Пас Худованд бо он дам рӯҳи Исо (алайҳиссалом)-ро офарид ва вай аз ғайри шавҳар ҳомила шуд. Ҳамин тавр Марям ва писари вай Исо (алайҳиссалом) барои ҳамаи мардум нишона ва ибрате гардиданд, ки бар қудрати комили Худованд далолат мекунад — ӯ метавонад фарзандеро аз ғайри падар биёфарад ва ҳеҷ чиз ӯро оҷиз намекунад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Покдоманӣ ва нигоҳ доштани номус аз ҳаром яке аз сифатҳои бузурги бандагони солеҳ аст, ки Худованд онро ситоиш кардааст.
Қудрати Худованд бениҳоят аст; ӯ метавонад чизеро биёфаринад, ки ақли инсон ба он роҳ намеёбад, мисли офаридани Исо (алайҳиссалом) аз ғайри падар.
Марям ва Исо (алайҳимо ассалом) барои ҳамаи ҷаҳониён нишонаи равшани қудрати илоҳӣ ҳастанд ва ин қисса имонро дар дилҳо мустаҳкам мекунад.
Ислом дини покӣ, ростқавлӣ ва эътиқод ба қудрати бепоёни Худованд аст; ҳар касе ба ин ҳақиқатҳо бовар кунад, оромиш ва саодати дуняву охиратро меёбад.

📜 Оят 89-93 — Сураи Аль-Анбия

89وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ

Ва Закариёро ёд кун, он гох ки Парвардигорашро нидо дод: «Эй Парвардигори ман, маро танҳо вомагузор. Ва Ту беҳтарини ворисонӣ!»

90فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ

Дуъояшро мустаҷоб кардем ва ба у Яҳёро бахшидем ва занашро барояш шоиста гардонидем. Инҳо дар корҳои нек шитоб мекарданд ва ба биму умед Моро мехонданд ва дар баробари Мо фурӯтан (сархам) буданд.

91وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ

92إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ

Ин шариъати шумост, шариъате ягона. Ва Ман Парвардигори шумоям, Маро бипарастед!

93وَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ ۖ كُلٌّ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ

Ва дар дини худ фирқа-фирқа шуданд. Ҳама ба назди Мо бозмегарданд!

← Оят 90 📖 Аль-Анбия Оят 92 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

91Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 91

Сураи Аль-Анбия Оят 91 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он занро ёд кун, ки шармгоҳи худро нигоҳ дошт…

Сураи Оят 91/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 89–93. Ба Тоҷикӣ: Русский.