Surah Al-Anbiya — Talata 93

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Wa taqatta'ū amrahum baynahum: Sila ay nagkaiba-iba at nagkawatak-watak sa kanilang relihiyon, na naging mga pangkat at sekta.
• Kullun ilaynā rāji'ūn: Lahat sila ay babalik sa Amin (sa Allah) sa Araw ng Paghuhukom.

Paliwanag ng Talata:

Ang mga tao ay nagkaiba-iba sa kanilang relihiyon matapos dumating sa kanila ang mga sugo. Sila ay nahati sa mga pangkat: may sumamba sa mga nilalang, may sumunod sa kanilang mga pagnanasa, may naging mananampalataya, at may tumangging maniwala. Ang ilan ay naging mga tagapag-isa sa Allah (mga monoteista), samantalang ang iba ay naging mga tagapagtambal (mga politeista) at mga hindi naniniwala. Sa kabila ng kanilang pagkakaiba-iba at pagkakawatak-watak, lahat sila ay tiyak na babalik sa Allah lamang sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Sa Araw na iyon, Kanyang hahatulan sila nang may katarungan ayon sa kanilang mga ginawa—ang mabuti ay gagantihan ng mabuti, at ang masama ay gagantihan ng masama. Walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang paghuhukom, at walang sinuman ang makapagtatanggol sa iba sa harap Niya.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang pagkakawatak-watak sa relihiyon ay isang paglihis sa tamang landas; ang tunay na pananampalataya ay nag-uutos ng pagkakaisa sa pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga sugo.
• Ang bawat tao, anuman ang kanyang paniniwala o sekta, ay babalik sa kanyang Panginoon sa Araw ng Paghuhukom—walang makakatakas sa Kanyang kapangyarihan at katarungan.
• Ang kaalamang ito ay nagtutulak sa atin na magmadali sa pagsisisi at pagbabalik sa katotohanan bago pa man dumating ang Araw na iyon, sapagkat ang Allah ay bukas sa pagtanggap ng pagsisisi ng Kanyang mga lingkod.
• Ang pananampalataya sa Muling Pagkabuhay ay nagbibigay ng kapanatagan sa puso ng mananampalataya, na alam niyang ang katarungan ng Allah ay ganap at walang anumang mawawala sa kanyang mabubuting gawa.