Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 93

Macnaha Erayada:

• Taqaddacu: way kala go'een, way kala taggeen, waxayna noqdeen kooxo iyo xisbiyo kala duwan.
• Amrahum: diintoodii ay xaqa ku lahaayeen, ama amar kii Eebe.
• Raajicuun: ku soo noqonaya, ku soo laabanaya.

Tafsiirka:

Markii ay diintu isku mid ahayd oo ay ahayd mid qud ah, dadkii baa ku kala tagay diintoodii, waxayna noqdeen kooxo iyo firqooyin kala duwan. Qaarkood waxay caabudeen sanamyada, qaarkoodna waxay caabudeen hawadooda, qaarna waxay ku jireen shirk, kuwa kalena waxay ahaayeen mu'miniin. Iyagoo kala qaybsamay oo iskhilaafay, waxay ku kala tagay xaqiiqda, qaarkood waxay raaceen xaqa, qaarna waxay ka leexdeen.

Dhammaantood waxay u noqonayaan Eebe Keligiis, isagaa xisaabin doona oo ka qaadi doona dhammaan waxay camal faleen. Ma jiro cid ka baxsan soo noqoshada Eebe, wuxuuna ka jaayn doonaa mid kasta waxa uu mudan yahay, wanaag iyo sharba.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Diintu waa mid qud ah oo Eebe agtiisa ah, kala qaybsanaanta iyo iskhilaafku waa wax lagu xumaysto, waana sababta dadku ugu leexdeen xaqa.
2. Qof kasta wuxuu u soo noqonayaa Eebe, markaa waa in qofku diyaar u yahay maalinta xisaabta, isagoo ku sugan toosnaanta iyo xaqa.
3. Isku mid ma aha dadku, waxaana jira kuwa hanuunsan iyo kuwa leexday, laakiin Eebe waa ka warqabaa dhammaan, wuxuuna ka jaayn doonaa mid kasta waxa uu mudan yahay.
4. Bani'aadamku waa inuu ka digtoonaadaa inuu ku biiro kuwa kala qaybsaday diintooda, wuxuuna ku dadaalaa inuu ku noolaado wadajirka iyo midnimada Islaamka.