சூரா அல்-அன்பியா — வசனம் 97

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ: உண்மையான வாக்குறுதி (மறுமை நாள்) நெருங்கிவிட்டது.
• شَاخِصَةٌ: விழித்து விரித்து அசையாமல் பார்த்தல் (பயத்தின் காரணமாக இமை கொட்டாமல்).
• أَبْصَارُ: பார்வைகள், கண்கள்.
• يَا وَيْلَنَا: எங்கள் அழிவே! (துன்பக் கூக்குரல்).
• غَفْلَةٍ: அலட்சியம், கவனக்குறைவு.
• ظَالِمِينَ: அநியாயக்காரர்கள் (தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு செய்தவர்கள்).

விளக்கம்:

மறுமை நாள் என்னும் உண்மையான வாக்குறுதி நெருங்கிவிட்டது. அந்நாளின் பயங்கரமான காட்சிகள் தோன்றும்போது, நிராகரிப்பாளர்களின் கண்கள் பயத்தின் மிகுதியால் விரிந்து, இமை கொட்டாமல் அசையாமல் நிலைத்துவிடும். அவர்கள் தங்கள் மீதே புலம்பி, "எங்கள் அழிவே! நாங்கள் இந்த நாளைப் பற்றி முற்றிலும் அலட்சியமாக இருந்தோம்; இதற்காகத் தயாராகவில்லை. உண்மையில் நாங்கள் எங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்தோம்" என்று கூறுவார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் இறைவனை வணங்காமல், பிறரை வணங்கி, பாவங்களில் மூழ்கி, எச்சரிக்கைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் இருந்தார்கள். அப்போது அவர்களின் வருத்தமும் கைசேதமும் எந்தப் பயனும் அளிக்காது.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாள் நிச்சயம் வரும்; அது எவ்வளவு தூரம் என்றாலும் நெருங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது. எனவே, ஒவ்வொரு மனிதனும் அதற்குத் தயாராக வேண்டும்.
2. நிராகரிப்பாளர்களின் முடிவு கடினமானது; அவர்கள் அந்நாளில் வருத்தப்படுவார்கள், ஆனால் அந்த வருத்தம் பயனளிக்காது.
3. இறைவனின் எச்சரிக்கைகளை இலகுவாக எடுத்துக்கொள்வது பெரும் அலட்சியம்; அது மனிதனை அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும்.
4. இந்த வாழ்க்கையில் நல்லறங்களைச் செய்து, இறைவனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவனது திருப்தியைப் பெற முயல்வதே வெற்றிக்கான வழி.
5. இறைவனின் கருணையும் மன்னிப்பும் மகத்தானது; அவன் நாடினால், மனந்திரும்பி நல்லவர்களாக வாழ்பவர்களை மன்னித்து, அவர்களை மறுமையின் துன்பங்களிலிருந்து காப்பாற்றுவான்.