Sura Al-Anbiya — Aya 97

Maana ya maneno:

• Wa'du-l-haq (الْوَعْدُ الْحَقُّ): Ahadi ya kweli, yaani Siku ya Kiyama.
• Shakhisatun (شَاخِصَةٌ): Macho yaliyofunguka bila kupepesa, yakiangalia kwa hofu na mshangao.
• Ya waylana (يَا وَيْلَنَا): Maneno ya kujilaumu na kuomboleza maangamizi.

Tafsiri ya Aya:

Siku ya Kiyama imekaribia, na ishara zake kubwa zimeanza kuonekana, kama kutoka kwa Ya'juj na Ma'juj na matukio mengine makubwa. Wakati huo, macho ya makafiri yatafunguka kwa hofu na mashaka, hayataweza kupepesa kwa sababu ya ukubwa wa maafa wanayoyaona. Watasema kwa majuto na huzuni: "Ole wetu! Hakika tulikuwa tumegafilika na kusahau Siku hii, hatukuitayarisha kwa kufanya amali njema, na hatukuamini kwa Mwenyezi Mungu. Lakini zaidi ya hilo, tulikuwa wadhulumu wenyewe kwa kujichagulia kufanya maovu na kumshirikisha Mwenyezi Mungu, na kwa kuweka ibada mahali pasipostahili."

Faida za Aya:

1. Aya hii inatuonya kutokuwa wazembe na waghafilika kuhusu Siku ya Kiyama, kwani inakaribia na hakuna anayeijua saa yake ila Mwenyezi Mungu.
2. Inatufundisha kwamba majuto na kuomboleza Siku ya Kiyama hayatasaidia kitu, bali ni lazima tujitayarishe kwa kufanya amali njema na kuamini kwa dhati.
3. Inaonyesha ukubwa wa dhulma ya kumshirikisha Mwenyezi Mungu na kumuasi, kwani ni dhulma kubwa zaidi kuliko kughafilika tu.
4. Inatuhimiza kurejea kwa Mwenyezi Mungu kabla ya kufika Siku hiyo, kwa kutubu na kujiepusha na maovu, ili tusiwe miongoni mwa wale wanaojuta wakati ambapo majuto hayafai.
5. Inatukumbusha kwamba hofu na mashaka ya Siku ya Kiyama ni makubwa, na ni vyema kujenga imani thabiti na kumtii Mwenyezi Mungu ili tupate amani na usalama siku hiyo.