سوره انبیاء — آيت 97

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

• وَاقْتَرَبَ: ۽ ويجهو ٿي آيو.
• الْوَعْدُ الْحَقُّ: سچو وعدو، يعني قيامت جو ڏينهن.
• شَاخِصَةٌ: اکيون کليل ۽ مٿي چڙهيل، جن جي پپوٽن کي ڪو به ڍڪ نه هجي، اهڙي حالت جو نالو شخوص آهي.
• أَبْصَارُ: اکيون.
• يَا وَيْلَنَا: اي اسان جي هلاڪت! اي اسان جي تباهي!
• غَفْلَةٍ: بي خبرِي، لاپرواهي.
• ظَالِمِينَ: ظلم ڪندڙ، پاڻ تي زيادتي ڪندڙ.

2) تفسير:

جڏهن ياجوج ۽ ماجوج جو بند کلي ويندو ۽ اهي زمين جي بلندين تان نڪري هر طرف ڦهلجي ويندا، تڏهن قيامت جو سچو وعدو ويجهو اچي ويندو ۽ ان جا ڏکيا منظر ظاهر ٿي پوندا. ان وقت ڪافرن جون اکيون خوف ۽ دهشت جي ڪري کليل ۽ بيڪنٽرول ٿي وينديون، اهي پپوٽا به نه ڇپينديون. اهي پاڻ تي هلاڪت ۽ تباهيءَ جا نعرا هڻندي چوندا: اي اسان جي هلاڪت! اسان دنيا ۾ هن ڏينهن کان بي خبر ۽ لاپرواهه هئاسين، نه ان لاءِ ڪو تيار ٿياسين ۽ نه ڪو عمل ڪياسين. پر حقيقت ۾ اسان ظالم هئاسين، ڇاڪاڻ ته اسان عبادت ۽ بندگيءَ کي ان جي صحيح جاءِ کان سواءِ ٻئي هنڌ رکيو، يعني الله کان سواءِ ٻين کي پوڄيو ۽ پنهنجي پاڻ تي ظلم ڪيو.

3) استنباطي فائدا:

• قيامت جو ڏينهن يقيني ۽ سچو آهي، ان تي ايمان آڻڻ هر مسلمان تي فرض آهي.
• دنيا ۾ غفلت ۽ لاپرواهيءَ ۾ گذارڻ ۽ آخرت لاءِ تياري نه ڪرڻ، آخر ۾ پشيمانيءَ ۽ هلاڪت جو سبب بڻجندو.
• الله جي وعدي تي يقين رکڻ ۽ نيڪ عملن سان ان ڏينهن جي تياري ڪرڻ، عقل ۽ ايمان جو تقاضو آهي.
• قرآن مجيد اسان کي خبردار ڪري ٿو ته اسان پنهنجي زندگيءَ ۾ الله جي عبادت کي صحيح جاءِ تي رکون ۽ ڪنهن به شيءِ کي الله سان شريڪ نه ڪريون.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن ۽ اسلام جي تعليمات کي سنجيدگيءَ سان وٺون، ته جيئن قيامت جي ڏينهن اسان کي ڪو به افسوس نه ٿئي.