سوره حج — آیه 43

معانی کلمات:

• قوم إبراهيم: پیروان و همعصران حضرت ابراهیم علیه السلام که او را تکذیب کردند.
• قوم لوط: قوم حضرت لوط علیه السلام که به او کفر ورزیدند و در گناهان زشت غوطهور بودند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، به عنوان بخشی از سلسله امتهای پیشین که پیامبران خود را تکذیب کردند، از قوم حضرت ابراهیم و قوم حضرت لوط یاد میکند. قوم ابراهیم، همان بتپرستان و طاغوتهای زمان او بودند که دعوت او را به یکتاپرستی نپذیرفتند و او را به آتش افکندند، اما خداوند آتش را بر او سرد و سلامت گردانید. قوم لوط نیز قومی بودند که به انحرافات اخلاقی و اعمال زشت شهرت داشتند و دعوت لوط را به پاکدامنی و ایمان رد کردند و سرانجام عذاب الهی آنان را فرو گرفت.

این آیه در ادامه آیات پیشین، به پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم دلداری میدهد که اگر قوم تو تو را تکذیب میکنند، این سنت الهی در میان امتهای گذشته نیز بوده است؛ آنان نیز پیامبران خود را دروغگو خواندند، اما خداوند آنان را مهلت داد و سپس با عذاب سخت گرفتارشان کرد. پس تو نیز صبر پیشه کن و نگران نباش که یاری خداوند برای تو و پیروانت محقق خواهد شد.

فواید و پیامهای آیه:

• تکذیب پیامبران توسط اقوامشان، یک سنت دیرینه و آزمایشی الهی است که پیامبران را صبور و مؤمنان را مخلص میسازد.
• مهلت دادن خداوند به کافران، نشانه رحمت و فرصت توبه است، اما عذاب او هنگام فرا رسیدن اجل، بسیار سخت و قاطع است.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر سختیها و تکذیبها، به تاریخ انبیا بنگریم و از صبر و استقامت آنان الهام بگیریم.
• ایمان به عدالت الهی و اینکه هیچ ظلمی بدون پاسخ نمیماند، دل مؤمنان را آرامش میبخشد و آنان را به پایداری در راه حق ترغیب میکند.