مؤمنون سۈرىسى — ئايەت 110

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «سِخْرِيًّا»: مەسخىرە قىلىش، كۈلۈش، ئەھمىيەتسىز كۆرۈش.
• «أَنسَوْكُمْ»: ئۇنتۇلدۇردى، ئېسىڭلاردىن چىقىرىۋەتتى.
• «ذِكْرِي»: مېنى ئەسلەش، يەنى ئاللاھنى ياد قىلىش ۋە ئىبادەت قىلىش.
• «تَضْحَكُونَ»: كۈلۈش، مەسخىرە قىلىش مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى ئىنسانلار! ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ قىلمىشىنى بايان قىلىپ، بىزگە ئەقىل-پاراسەت ئېلىشنى ئەسكەرتىدۇ. ئۇلار مۇئمىنلەرنى، يەنى ئاللاھقا ئىمان كەلتۈرۈپ، ئۇنىڭغا دۇئا قىلىپ، ئىبادەت قىلىۋاتقان كىشىلەرنى مەسخىرە قىلىپ، ئۇلارغا كۈلۈپ، ئەھمىيەتسىز كۆردى. ئۇلارنىڭ بۇ مەسخىرىسى شۇ دەرىجىدە ئاۋۇپ كەتتىكى، ئاللاھنى ياد قىلىشنى، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشنى ۋە ئىبادەت قىلىشنى پۈتۈنلەي ئۇنتۇپ قالدى. ئۇلار مۇئمىنلەرنى كۆرگەندە پەقەت كۈلۈش ۋە مەسخىرە قىلىشنىلا بىلەتتى، ھەقىقەتنى ئويلىشىشقا، ئۆزلىرىنىڭ خاتالىقىنى تونۇشقا ۋاقىت ئاجراتمىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، مەسخىرە قىلىش ۋە كۈلۈش ئادەمنى ھەقىقەتتىن چەتنەشتۈرۈپ، ئاللاھنى ئەسلەشتىن غەپلەتتە قالدۇرىدۇ. ئاللاھنى ياد قىلىش، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىش ۋە ئىبادەت قىلىش مۇئمىننىڭ قەلبىنى نۇرلاندۇرۇپ، ھەقىقەتنى كۆرۈشكە ياردەم بېرىدۇ. شۇڭا بىز مۇئمىن قېرىنداشلىرىمىزنى مەسخىرە قىلماي، ئەكسىچە ئۇلارنى قوللاپ، ئىماندا ۋە ئىبادەتتە چىڭ تۇرۇشقا تەرغىب قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى غەپلەتتىن ساقلىسۇن، ئۇنىڭ ذىكرىنى داۋاملىق ئېسىمىزدە تۇتۇپ، ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم بولۇشىمىزنى نەسىپ قىلسۇن.