Аль-Муминун сүрөсү — Аят 110

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• سِخْرِيًّا — шылдың, мазактоо, күлкү кылуу.
• أَنسَوْكُمْ — унуттурду, эсиңерден чыгарды.
• ذِكْرِي — Мени эскерүү, Менин зикирим, Мени унутуу.
• تَضْحَكُونَ — күлүп, шылдыңдап күлүү.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Оо, каапырлар, силер ыймандуу адамдарды, Аллахты эскерүүчү пенделерди шылдыңдоо жана мазактоо куралы кылып алдыңар. Аларды келекелеп, күлкү кылганыңар ошончолук уландырды, ал тургай бул шылдың жана күлкү силерди Аллахты эскерүүдөн, Ага ибадат кылуудан алаксытып, унуттурду. Силер аларга карап күлүп, мазактап, келекелеп жүрдүңөр. Демек, силердин күнөөңөр эки баткен: биринчиден, ыймандууларды шылдыңдадыңар; экинчиден, ошол шылдың менен алаксып, Аллахты эскерүүнү таштадыңар.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ыймандуу адамдарды, алардын ибадаттарын жана диний сезимдерин шылдыңдоо — оор күнөө жана акыретте жооп бериле турган иш.
• Кимдир бирөөнү мазактоо, келекелөө менен алаксып, Аллахты эскерүүнү унутуп калуу — жүрөктү катыра турган коркунучтуу абал.
• Аллахты эскерүү (зикир) — ыймандын жашоосу; аны унутуу болсо рухий өлүмгө алып барат.
• Ыймандууларга каршы күлкү жана шылдың — ыймансыздардын адаты; ал эми ыймандуу адам мындай жоруктан алыс болушу керек.
• Бул аят бизди адамдардын сырткы кемчиликтерин издеп, аларды шылдыңдоодон эмес, тескерисинче, ар дайым Аллахты эскерүүгө жана жакшылыкка умтулууга чакырат.
• Ыймандуу адамдарга карата адилетсиз мамиле кылгандар акыретте өкүнүчкө кабылат; бул аят аларга эскертүү жана сабак.