සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 110

වචනවල අර්ථ:

• سِخْرِيًّا (සික්රිය්යන්): උපහාසයට හා විහිළුවට ලක් කිරීම
• أَنسَوْكُمْ (අන්සව්කුම්): ඔවුන් නුඹලාට අමතක කරවූහ
• ذِكْرِي (සික්රී): මාගේ (අල්ලාහ්ගේ) මෙනෙහි කිරීම
• تَضْحَكُونَ (තද්හකූන්): නුඹලා සිනාසෙමින් සිටියහ

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතයේ දී අයහපත් අයට මෙසේ පවසයි: නුඹලා එම දැහැමි දාසයන් (ඇදහිලිවන්තයින්) උපහාසයට හා විහිළුවට ලක් කළෙහු. ඔවුන් අල්ලාහ්ට යාච්ඤා කරන විට නුඹලා ඔවුන්ව අවමානයෙන් බැලූවෙහු. නුඹලාගේ මෙම උපහාසය හා විහිළුව තරමටම වැඩි වූ අතර, එම කටයුතුවල නිරත වීම නිසා අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීම නුඹලාට සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක වී ගියේය. එමෙන්ම නුඹලා ඔවුන් දෙස බලා සිනාසෙමින්, ඔවුන්ව අවමානයට පත් කරමින් සිටියෙහු. මෙම ක්රියාවන් සියල්ල නුඹලාගේ අවිශ්වාසය තවදුරටත් තහවුරු කළ අතර, අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීමෙන් නුඹලා ඈත් වීමට හේතු විය.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. ඇදහිලිවන්තයින් උපහාසයට ලක් කිරීම ඉතා බරපතල පාපයක් වන අතර, එය පුද්ගලයෙකුගේ ඇදහිල්ලට හානි කළ හැකිය.
2. අන් අයගේ අඩුපාඩු සොයා බලා උපහාසයට ලක් කිරීමෙන් අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීම අමතක වී යයි. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමට කාලය වෙන් කළ යුතුය.
3. උපහාසය හා විහිළුව හදවත දැඩි කරන අතර, ආගමික කටයුතුවලින් ඈත් කරයි. එබැවින් අප අන් අය සමඟ කටයුතු කිරීමේදී ගෞරවාන්විතව හා කාරුණිකව හැසිරිය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ දැහැමි දාසයන් ලෝකයාගේ උපහාසයට හා පීඩාවට ලක් වුවද, අවසාන ජයග්රහණය ඔවුන්ටම හිමි වන බව මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප කිසිවෙකු අවමානයට පත් නොකළ යුතුය.