سوره مؤمنون — آیه 110

معانی کلمات:

• سِخْرِیًّا: به معنای مسخره کردن، استهزا و ریشخند.
• أَنسَوْکُمْ: از یاد شما بردند و باعث فراموشی شما شدند.
• ذِکْرِی: یاد من (خداوند) و عبادت و اطاعت من.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خطاب به کافران و مشرکان میفرماید: شما مؤمنان فقیر و ضعیف را که به درگاه من دعا میکردند و مرا میخواندند، به مسخره گرفتید و آنان را ریشخند میکردید. این استهزا و تمسخر آنقدر ادامه یافت و چنان شما را سرگرم خود کرد که یاد مرا به کلی از دلهایتان برد و از عبادت و اطاعت من بازماندید. شما نهتنها از آنان دست برنمیداشتید، بلکه پیوسته به آنان میخندیدید و آنان را هدف تمسخر و سخریه خود قرار میدادید. این سرگرم شدن به استهزای مؤمنان، سبب شد که از یاد خدا غافل شوید و در کفر و تکذیب خود باقی بمانید.

فواید و پیامهای آیه:

• استهزا و مسخره کردن مؤمنان، بهویژه مستضعفان و فقیران، از گناهان بزرگی است که انسان را از یاد خدا غافل میکند و دل را سخت و تاریک میسازد.
• سرگرم شدن به عیبجویی و تمسخر دیگران، انسان را از عبادت و بندگی خدا بازمیدارد و این غفلت، عاقبت بسیار بدی در پی دارد.
• مؤمنان باید در برابر سخریه و تمسخر دشمنان، صبور و استوار باشند و بدانند که این رفتارها نهتنها به آنان ضرری نمیرساند، بلکه موجب رفعت درجه و پاداش عظیم آنان نزد خداوند خواهد شد.
• این آیه هشدار میدهد که غرق شدن در لذتهای زودگذر و سرگرمیهای بیهوده، انسان را از هدف اصلی آفرینش که یاد خدا و عبادت اوست، دور میکند و این بزرگترین زیان است.