Sure Mü'minûn — Ayet 110

Kelime Anlamları:

• Sihriyyen (سِخْرِيًّا): Alay etme, eğlenme, küçümseme maksadıyla istihza etme.
• Ensevküm (أَنسَوْكُمْ): Sizi unutturdu, gaflete düşürdü.
• Zikrî (ذِكْرِي): Beni anmayı, hatırlamayı, ibadet ve taati.
• Tadhakûn (تَضْحَكُونَ): Gülüyordunuz, alay ediyordunuz.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kâfirlerin âhiretteki pişmanlık ve azap sahnelerini haber veriyor. Onlara şöyle buyruluyor: "Siz, iman eden o sadık kullarımı alay konusu edindiniz. Onlarla eğlendiniz, onları küçümsediniz ve onlarla istihza ettiniz. Bu alay ve eğlence o kadar ileri gitti ki, sizi Beni anmaktan, Beni hatırlamaktan ve ibadetimden alıkoydu. O zavallı müminlerle uğraşmak, onlarla dalga geçmek sizin için o kadar cazip hale geldi ki, asıl gayenizi, yani Beni tanımayı ve Bana kulluk etmeyi unuttunuz. Hem de onlara öyle bir gülüyordunuz ki, bu gülüşünüz hem onları incitiyor hem de sizin kalplerinizi katılaştırıyordu."

Ey insan! Bu âyet, müminlere yapılan her türlü eziyetin, alayın ve küçümsemenin ne kadar büyük bir vebal olduğunu gösteriyor. İman eden kullar, Allah katında çok değerlidir. Onlarla alay etmek, aslında Allah'ın sevdikleriyle alay etmektir. Bu tutum, insanı Allah'ı anmaktan uzaklaştırır, kalbi katılaştırır ve sonunda kişiyi hüsrana sürükler.

Sevgili kardeşim! Bu âyetten alacağımız büyük dersler var: Müminlere karşı saygılı olmalı, onlarla istihza etmekten şiddetle kaçınmalıyız. Zira onlar, Allah'ın dostlarıdır. Onlarla alay etmek, Allah'ın gazabını celbeder. Ayrıca, dünyevî meşguliyetlerin ve boş işlerin bizi Allah'ı anmaktan alıkoymasına izin vermemeliyiz. Namaz, zikir ve Kur'an tilaveti gibi ibadetler, kalbimizin hayat bulduğu anlardır. Bu ibadetleri terk eden bir kalp, zamanla katılaşır ve hakikati göremez hale gelir.

Allah'ın rahmeti geniştir; tövbe kapısı açıktır. Bu âyet, geçmişte bu hataya düşenler için bir uyarı, gelecek nesiller için de bir ibrettir. Rabbimiz, bizleri müminlere karşı şefkatli, kendisini anmaya devam eden ve kalbi yumuşak kullarından eylesin. Âmin.