ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 24

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• อัล-มะละอ์ (الملأ): หมายถึง บรรดาผู้นำ ผู้ใหญ่หัวหน้า และชนชั้นสูงของหมู่ชน
• ยะตะฟัฎฎ็อล (يتفضل): หมายถึง ต้องการจะได้เปรียบและยกตนเหนือผู้อื่น เพื่อให้ตนเองเป็นผู้นำและมีผู้ตาม
• ฟี อาบาอินา อัฟวะลีน (في آبائنا الأولين): หมายถึง ในยุคสมัยของบรรพบุรุษรุ่นก่อน ๆ ของเรา

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงปฏิกิริยาของบรรดาผู้นำและชนชั้นสูงจากหมู่ชนของท่านนบีนูห์ (อัลัยฮิสสลาม) ที่ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาได้กล่าวแก่เหล่าผู้ตามและประชาชนทั่วไปว่า "ชายผู้นี้ที่อ้างตัวเป็นศาสนทูตก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับพวกท่าน ไม่ได้มีความประเสริฐหรือแตกต่างจากพวกท่านแต่อย่างใด สิ่งที่เขาต้องการก็เพียงแค่จะยกตนเหนือพวกท่าน เพื่อให้ตนเองเป็นใหญ่และมีอำนาจเหนือพวกท่านเท่านั้น"

พวกเขากล่าวต่อไปอีกว่า "หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะส่งศาสนทูตมายังเรา แน่นอนพระองค์จะส่งมะลาอิกะฮ์ (ทูตสวรรค์) ลงมา ไม่ใช่ส่งมนุษย์ธรรมดาเช่นนี้ และเราไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อนในสมัยของบรรพบุรุษรุ่นก่อน ๆ ของเราเลย" นี่คือการแสดงความไม่เชื่อและปฏิเสธแนวคิดที่ว่ามนุษย์จะได้รับเลือกให้เป็นศาสนทูตของพระเจ้า แม้พวกเขาจะยอมรับการมีอยู่ของมะลาอิกะฮ์ก็ตาม

พวกเขายังกล่าวหาท่านนบีนูห์ต่อไปว่าเป็นเพียงชายที่มีความวิกลจริต และแนะนำให้ผู้คนอดทนรอคอยจนกว่าเขาจะหายจากอาการบ้า หรือจนกว่าเขาจะตายไป แล้วพวกเขาก็จะได้หลุดพ้นจากเขา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การที่บรรดาผู้นำที่หยิ่งผยองมักจะเป็นกลุ่มแรกที่ต่อต้านสัจธรรม เพราะพวกเขากลัวการสูญเสียอำนาจและตำแหน่งของตน หากประชาชนหันมานับถือศาสนทูต พวกเขาก็จะเสียผลประโยชน์และความยิ่งใหญ่
2. การส่งศาสนทูตที่เป็นมนุษย์จากหมู่ชนเดียวกันนั้น คือความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมวลมนุษย์ เพราะมนุษย์สามารถเรียนรู้และปฏิบัติตามได้จริง ไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นแบบอย่างที่จับต้องได้
3. การอ้างถึงบรรพบุรุษและขนบธรรมเนียมเดิมเพื่อปฏิเสธสัจธรรมนั้นเป็นข้ออ้างที่ไร้เหตุผล เพราะความจริงและสัจธรรมไม่ขึ้นอยู่กับยุคสมัยหรือขนบธรรมเนียม หากแต่ขึ้นอยู่กับหลักฐานและเหตุผลที่ถูกต้อง
4. อัลลอฮ์ทรงเลือกส่งศาสนทูตจากมนุษย์ด้วยพระปัญญาอันยิ่งใหญ่ เพื่อให้พวกเขาสามารถสื่อสารกับผู้คนได้อย่างเข้าใจ และเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตที่ผู้คนสามารถเลียนแบบได้จริง
5. การกล่าวหาผู้ที่เชิญชวนสู่ความดีด้วยคำกล่าวร้ายต่าง ๆ เช่น กล่าวหาว่าเป็นบ้า หรือมีเป้าหมายแอบแฝงนั้น เป็นอุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธในทุกยุคทุกสมัย ซึ่งผู้ศรัทธาต้องอดทนและยืนหยัดต่อไป