ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 25

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• جِنَّةٌ หมายถึง ความวิกลจริต ความบ้า หรืออาการเสียสติ
• فَتَرَبَّصُوا หมายถึง จงคอยดู จงรอคอย หรือจงอดทนรอ
• حَتَّىٰ حِينٍ หมายถึง จนถึงเวลาหนึ่ง หรือจนกว่าจะถึงเวลาที่กำหนด

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

บรรดาผู้นำและบุคคลชั้นสูงของหมู่ชนของท่านนบีนูห์ได้กล่าวแก่ประชาชนทั่วไปของพวกเขาเพื่อห้ามปรามไม่ให้เชื่อฟังท่านว่า ท่านนบีนูห์ผู้นี้มิได้เป็นอะไรอื่นนอกจากเป็นชายธรรมดาเช่นเดียวกับพวกท่าน ไม่มีความประเสริฐหรือความพิเศษใด ๆ เหนือพวกท่าน และที่เขาอ้างว่าตนเป็นศาสนทูตจากพระเจ้านั้น มิได้เป็นสิ่งใดเลยนอกจากการกล่าวคำที่ไร้สติ เพราะเขาเป็นเพียงคนที่ถูกความวิกลจริตเข้าครอบงำ จนทำให้เขาไม่รู้สึกตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่ ดังนั้น พวกท่านจงอดทนรอคอยเขาต่อไป จนกว่าอาการวิกลจริตของเขาจะหายไป เขาจะได้เลิกเรียกร้องเชิญชวนพวกท่าน หรือจนกว่าเขาจะตายไปเอง พวกท่านก็จะได้หลุดพ้นจากเขาและจากคำเรียกร้องของเขาโดยไม่ต้องทำอะไรเลย

การที่พวกเขากล่าวเช่นนี้ เป็นเพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะยอมรับความจริง และไม่ต้องการที่จะเชื่อฟังผู้ที่ถูกส่งมายังพวกเขา โดยพวกเขาพยายามหาเหตุผลต่าง ๆ มาลดทอนความน่าเชื่อถือของท่านนบีนูห์ เพื่อให้ประชาชนทั่วไปคล้อยตามพวกเขาและไม่ยอมศรัทธา

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การเยาะเย้ยและกล่าวหาผู้ที่เชิญชวนสู่ความดีด้วยคำกล่าวหาที่ไม่เป็นความจริงนั้น เป็นอุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธามาโดยตลอด ไม่ว่าจะในยุคใดสมัยใด ดังนั้น ผู้ที่ยืนหยัดบนความจริงจึงต้องอดทนต่อคำกล่าวหาเหล่านี้
2. การที่ผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวหาว่าศาสนทูตเป็นคนบ้าหรือวิกลจริตนั้น แท้จริงแล้วเป็นการเปิดเผยความโง่เขลาของพวกเขาเอง เพราะผู้ที่มีสติปัญญาญาณอันแจ่มใสและมีคุณธรรมสูงส่งเช่นบรรดาศาสนทูต จะไม่มีวันเป็นเช่นที่พวกเขากล่าวหา
3. อายะฮ์นี้สอนให้เราเรียนรู้ถึงความอดทนของบรรดาศาสนทูตและบรรดาผู้ศรัทธา เมื่อเผชิญกับการต่อต้านและการกล่าวหา พวกเขามิได้ย่อท้อหรือละทิ้งหน้าที่ แต่กลับยิ่งมุ่งมั่นในการเผยแผ่สารแห่งความจริงต่อไป
4. การที่อัลลอฮ์ทรงเล่าเรื่องราวของท่านนบีนูห์และหมู่ชนของท่านไว้ในคัมภีร์อัลกุรอานนั้น เป็นการปลอบประโลมใจแก่ผู้ศรัทธาทุกยุคทุกสมัยว่า การถูกต่อต้านและถูกกล่าวหานั้นมิใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นวิถีทางของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่มีมาแต่โบราณกาล และชัยชนะย่อมเป็นของผู้ที่ยืนหยัดบนความจริงในที่สุด
5. บทเรียนสำคัญคือ การที่เราจะไม่ปล่อยให้คำพูดหรือการกล่าวหาของผู้ปฏิเสธศรัทธามาทำให้เราหวั่นไหวหรือลังเลในความถูกต้องของสิ่งที่เรายึดถือ แต่จงยึดมั่นในหลักฐานอันชัดแจ้งและความจริงที่ประจักษ์ชัด